من فیدی نیستم که با این لایک‌ها بلرزم

وقتی که تصاویر نیروهای اعزامی عربستان سعودی برای سرکوب معترضان بحرین را می‌بینم نمی‌توانم یاد سال ۲۰۰۱ که تیم فوتبال بحرین در منامه ایران را سه بر یک برد و باعث شد عربستان به جام جهانی صعود کند، نیفتم.

خوب یادم است که  در میان آن اشک‌ها و شایعه‌ی کشک بادمجان خوردن ِ فوتبالیست‌های ایرانی در شب قبل بازی و گمانه‌زنی‌ها در مورد دستور حکومتی برای شکست تیم ملی در آن بازی، یک چیز بیشتر از بقیه اعصابم را خرد کرد و آن رقصیدن فوتبالیست‌های بحرینی با پرچم عربستان سعودی در وسط میدان بود. پس از بازی هم مردم بحرین تا خود صبح در خیابان‌ها زدند و رقصیدند و پرچم عربستان تکان دادند. در حالی که نه سر پیاز بودند و نه ته پیاز. گرفتن و نگرفتن آن سه امتیاز برای بحرین فرقی نمی‌کرد ولی باعث صعود مستقیم سعودی‌ها به جام جهانی شد و ما را به جدال ایرلند فرستاد.

حالا همان‌ سعودی‌ها تانک و نفربر به منامه فرستاده‌اند تا معترضان میدان لولو را به خانه‌هایشان بفرستند که یک وقت خدایی ناکرده آب در دل پادشاه بحرین تکان نخورد.

روزگار است دیگر…

برندگان

۵- چین

چرا پکن برنده‌ی تحولات مصر است؟ پاسخ ساده است، هرچه بعد از این در مصر رخ دهد آمریکا را مجبور خواهد کرد تا وقت و توجه زیادی را برای جبران ضربه‌ای که از نظر محلی و منطقه‌ای خورده است صرف کند و این خبر خوبی برای چین است، زیرا این بدین معنا خواهد بود که واشنگتن وقت کمتری پیرامون رابطه‌اش با پکن و سایر شرکای استراتژیکش در آسیا خواهد داشت. به گمانم مقامات چینی از صمیم قلب آرزو دارند که آمریکا همیشه سرگرم حوادث خاورمیانه باقی بماند و تحولات مصر این آرزو را تا حد زیادی برآورده کرده است. اما این سکه یک روی دیگر هم دارد: با توجه به نگرانی هایی که چین در مورد ثبات و مشروعیت داخلی دارد، رهبری حزب کمونیست چین هرگز از سقوط یک حکومت خودکامه، آن هم در پی یک قیام مردمی، خوشحال نخواهد شد. حتی اگر کشور مذکور بسیار دور و بسیار متفاوت باشد.

مرتبط:
انقلاب مصر: برندگان و بازندگان  قسمت اول ، قسمت دوم ، قسمت سوم ، قسمت چهارم

(در پست‌های بعدی ترجمه‌ی این مقاله را ادامه خواهم داد. اگر مایلید تا ادامه‌ی مطلب را از دست ندهید مشترک فید رویای آریایی شوید)

منبع: Foreign Policy؛ نوشته‌ی: استیفن والت

برندگان

۴- نظامیان مصر

شاید متناقض به نظر برسد اما نیروهای مسلح مصر به عنوان یک قدرت سیاسی در قلب این بحران ظهور کردند و نفوذ خود را بیش از پیش افزایش دادند. آمریکا این قمار را کرده است که ارتش در  گذار مسالمت آمیز به دموکراسی نقش اساسی ایفا کند، اظهارات اولیه‌ی مقامات ارتش اطمینان بخش به نظر می‌رسد، اما سوال اصلی اینجاست که آیا ارتش خود را مقید به اصلاحات واقعی می‌داند یا به دنبال امتیاز گرفتن در دوران پس از مبارک خواهد بود؟

مرتبط:
انقلاب مصر: برندگان و بازندگان  قسمت اول ، قسمت دوم ، قسمت سوم

(در پست‌های بعدی ترجمه‌ی این مقاله را ادامه خواهم داد. اگر مایلید تا ادامه‌ی مطلب را از دست ندهید مشترک فید رویای آریایی شوید)

منبع: Foreign Policy؛ نوشته‌ی: استیفن والت

برندگان

۳- جنبش‌های دموکراسی‌خواهی در خاورمیانه

در طول دو هفته‌ی اخیر شاهد این بوده‌ایم که دولت‌های استبدادی در کشورهای مختلف گام‌های مشخصی را برای خنثی کردن تحولات بالقوه انجام داده‌اند و سعی کردند خود را با برخی از خواست‌های اصلاح‌طلبان وفق دهند. هنوز در ابتدای این موج قرار داریم ولی واضح است که موج اصلاح‌طلبی و دموکراسی‌خواهی در منطقه رو به افزایش است. این نشان می‌دهد حق به جانب کسانی بود که از اقدام غیر نظامی دفاع می‌کردند و خواستار تلاش برای تشویق دولت‌ها به مشارکت دادن مردم در حکومت بودند و کسانی که راه گسترش دموکراسی را در حمله‌ی نظامی می‌دانستند اشتباه می‌کردند.

مرتبط:
انقلاب مصر: برندگان و بازندگان: قسمت اول ، قسمت دوم

(در پست‌های بعدی ترجمه‌ی این مقاله را ادامه خواهم داد. اگر مایلید تا ادامه‌ی مطلب را از دست ندهید مشترک فید رویای آریایی شوید)