دانیل موریسی، یکی از مسئولین بخش استخدام رادیو بی بی سی در پاسخ به سوالی که درباره نحوه آمادگی برای شرکت در مصاحبه استخدامی پرسیده شده بود پاسخ و راهنمایی بسیار کامل نوشته که قرار است هر از گاهی بخشی از آن را ترجمه کنم.قسمت اول این یادداشت دو نکته کلیدی برای شروع مصاحبه را گوشزد می کرد و اکنون دومین بخش از این مقاله را بخوانید:
قسمت دوم-شناخت شغل
از جزئیات کاری که از شما می خواهند به خوبی مطلع باشید.باید بدانید که شغل مورد نظر شما چه مهارت هایی را می طلبد؟! چه دانش تکنیکی را لازم دارد و بر روی چه موضوعاتی باید متمرکز باشید؟!
وقتی که کاملا بر این مسائل آگاهی پیدا کردید به دنبال مثال هایی باشید که اثبات کننده توانایی و تجربه شما در بخش مورد نظر است.مثال هایی که به ذهنتان می رسد را بر روی کاغذ بنویسید.دم دست ترین این مثال ها از شغل فعلی یا سابق شما پیدا خواهد شد.اگر موضوع مرتبطی پیدا نکردید به فعالیت های دوران مدرسه و دانشگاه فکر کنید.حتی سرگرمی های کودکی شما هم می تواند مثال های خوبی برای مصاحبه کننده باشد تا میزان علاقه شما را متوجه بشود.
بعد از اینها، یک نفر را پیدا کنید تا در مورد آن شغل با وی صحبت کنید.گاهی اوقات در میان جزئیات هر شغل یک نام و یا راه ارتباطی برای بیشتر دانستن در مورد آن ذکر شده است.اگر نبود هم نگران نباشید، به بخش استخدام شرکت تلفن بزنید و کسی را پیدا کنید که بتواند برای شما توضیحات اضافه تری بدهد.
اگر باز هم به بن بست خوردید دفترچه تلفنتان را بگردید و ببینید کدام یک از آشنایانتان می توانند به شما کمک کنند تا بیشتر در مورد شغل مورد نظر بدانید.
آگاهی داشتن در مورد یک شغل لازم است اما کافی نیست.صحبت کردن با افرادی که در ان کار مشغول هستند و یا حتی مثل سایه تعقیب کردن آنها شما را تا حد بسیار زیادی از سایر رقبایتان پیش می اندازد.
عناوین:
قسمت اول-دو نکته کلیدی برای شروع مصاحبه
قسمت سوم-آشنایی با کلیات شرکت مورد نظر
قسمت چهارم-به روز بودن اطلاعات شغلی
قسمت پنجم-آخرین تمرین ها پیش از مصاحبه
قسمت ششم-مبارزه با اضطراب
دانیل موریسی، یکی از مسئولین بخش استخدام رادیو بی بی سی در پاسخ به سوالی که درباره نحوه آمادگی برای شرکت در مصاحبه استخدامی پرسیده شده بود پاسخ و راهنمایی بسیار کامل نوشته است که قصد دارم در چند بخش آن را ترجمه کنم تا عده بیشتری از آن بهره ببرند.
قسمت اول-دو نکته کلیدی برای شروع مصاحبه
هیچ عذر و بهانه ای به خاطر عدم جستجوی کافی پذیرفته نیست.به عنوان یک روزنامه نگار یکی از مهارت های کلیدی شما باید توانایی در جستجوی اطلاعات باشد.امروزه با پدیده اینترنت دنیایی از اطلاعات در کنار دست شما قرار دارد اما متاسفانه از بین صد ها روزنامه نگاری که من مسئولیت مصاحبه استخدام انها را بر عهده داشته ام ضعف در جستجو و عدم امادگی کافی برای اینکار، اولین نقطه ضعف انها به شمار می آمد.
مساله دیگری که باید بدانید این است که تقریبا همه ما در هنگام مصاحبه عصبی می شویم.به خصوص اگر پیش از آن مورد مصاحبه قرار نگرفته باشیم.از یک سو، باید بدانید که آدرنالین گاهی به شما کمک می کند که سریع تر فکر کنید و از سوی دیگر ممکن است باعث قفل شدن ذهنتان بشود تا فراموش کنید درباره توانایی های شاخصتان صحبت کنید!
اما چاره چیست؟ به خاطر داشته باشید که مصاحبه کننده ها هم مثل شما تا حدودی در حین مصاحبه عصبی هستند و از به کار بردن برخی حقه هایشان باز می مانند!آنها وظیفه دارند تا موقعیت شغلی را با مناسب ترین فرد ممکن پر کنند و همین مساله باعث اضطراب آنها (حتی با تجربه ترین ها) می شود.پس نگران نباشید و با اعتماد به نفس در چشمان مصاحبه کننده خیره شوید و سخنانتان را شمرده شمرده بیان کنید.
عناوین:
قسمت اول-دو نکته کلیدی برای شروع مصاحبه
قسمت سوم-آشنایی با کلیات شرکت مورد نظر
قسمت چهارم-به روز بودن اطلاعات شغلی
قسمت پنجم-آخرین تمرین ها پیش از مصاحبه
قسمت ششم-مبارزه با اضطراب
مصاحبه را تهاجمی آغاز می کرد و با همین شیوه ادامه می داد.سوالاتی که می پرسید حیرت انگیز بود و حتی تصور استفاده از چنین سوالاتی و ابراز چنین عکس العمل هایی مو به تن هر روزنامه نگاری راست می کند.جسارتش بی نظیر بود و توانایی اش برای اداره مصاحبه حیرت انگیز!
وقتی مصاحبه هایش را می خوانید هر لحظه با خود می گویید:"کارش تمام است!این آخرین سوالی بود که طرف پاسخ می دهد و الان است که گلوی مصاحبه کننده را فشار دهد و پرتش کند بیرون…" اما پیش بینی شما معمولا درست از آب در نمی آید زیرا او هم انسان قابل پیش بینی نبود.
چه کسی مدعی است که می تواند از پیکاسو بپرسد:«آقای پیکاسو! گاهی فکر کرده اید که اگر متولد نمی شدید و پیکاسویی وجود نمی داشت برای هنر اروپا بهتر بود؟!» و کدام روزنامه نگار جسور را می شناسید که روبروی آیت الله خمینی بنشیند و از نابرابری زن و مرد بگوید و مصرانه درباره چادر حرف های تند و تیز بزند؟ و وقتی آیت الله خمینی پاسخ می دهد:«تنها زنان "درست و حسابی" و جوان باید چادر سرشان کنند و نه شما!» بلند شود و چادری را که به احترام آیت الله خمینی به سر کرده بود را از سر بردارد و به گوشه اتاق پرتاب کند؟ اما او این کار را کرد و این سوال ها را پرسید چون اسمش «اوریانا فالاچی» بود و شهرتش سماجت و کله شقی…
ماجرای مصاحبه فالاچی با امام خمینی آنقدر جالب است که دلم نمی آید با همین اشاره از آن بگذرم.آیت الله خمینی که فکر نمی کرد خانم روزنامه نگاری که مقابلش نشسته حرفش را جدی بگیرد و چادر را از سر بردارد٬ بعد از این اتفاق بهت زده از جایش بلند می شود و اتاق را ترک می کند.
فردای همان روز وقتی فالاچی برای ادامه مصاحبه نزد آیت الله می رود احمد خمینی به وی می گوید که دیگر حرفی از چادر نزند تا پدرش عصبانی نشود.اما او نترس و سمج به محض اینکه می نشیند حرف چادر را به میان می کشد.از اینجا به بعد را از زبان خود فالاچی بشنوید که در مصاحبه با نیویورکر گفت:«خمینی اول هاج و واج من را نگاه کرد٬ لبخند زد و بعد حسابی خندید.جوری که بعدا احمد خمینی به من گفت تا حالا هیچ کس نتوانسته پدرم را اینگونه بخنداند»
در باره او یک جمله معروف وجود دارد که اولین بار لس آنجلس تایمز در وصفش به کار برد:"روزنامه نگاری که هیچ شخصیتی در جهان برای مصاحبه با او نه نگفت" و چنین ژورنالیست نابغه ای٬ پس از یک مبارزه جانانه با سرطان٬ سحرگاه ۱۵ سپتامبر در سن ۷۷ سالگی در بیمارستانی در شهر فلورانس درگذشت.
