شیخ فضل الله نوری در تمام مراحل مخالفت و دشمنی محمدعلی شاه با مشروطه‌خواهان مشوق و محرک او بود. هنگامی که محمدعلی شاه با محاصره و کشتار مردم تبریز و اعدام مشروطه خواهان به طور علنی به مخالفت با ملت برخاست، نوری نه تنها پشتیبان او بود، بلکه او را به ایستادگی و مقاومت بیشتر هم تحریک می‌کرد و در نامه‌هایش به مشیر السلطنه به شاه رهنمود‌ می‌داد.

در یکی از همین نامه‌ها که به مشیر السلطنه نوشته شده است به شاه چنین پیغام می‌دهد:«صریحا عرض می‌کنم که به شاه عرض نمایید… که اگر فی‌الجمله سستی اظهار شود، در این موقع… به اسوء حال گرفتار خواهید شد. این مردم که شاه را می‌خواهند، محض این است که عَلَم اسلام دست ایشان است و اگر عَلَم را از دست بدهند، مملکت بصد درجه زیاد اغتشاش می‌شود… اگر فی الجمله، میلی به آن طرف شود [یعنی به طرف مشروطه‌خواهان] اول حرفی که هست تکفیر است و آن وقت رودخانه‌ها از خون روان می‌شود… خدا می‌داند این حمله حضرات [مشروطه‌خواهان] و عجله ایشان برای این است که آثار این فتح پیش آمد، تبریز نزدیک بتمامی است و بهم خوردن مجلس عثمانی بهتر مقوی برای  ما است. دیدند که اگر چند روزی ساکت شوند، دیگر امید دادن مشروطه نخواهد بود، این است که سعد الدوله علیه ما علیه، حضرت سفرا را تهییج می‌نماید. اگر در این موقع از اعلیحضرت ثبات قدمی ظاهر شود، دیگر گذشته والله والله این تشرها ماخد ندارد. بحمدالله اعلیحضرت مویدند در تقویت اسلام، اگر آنی بخواهد سستی نمایند، اول درجه ضعف است. آنچه را بنده یقین دارم ویقین خودم را بعرض می‌رسانم این است که غلبه با شماست. هیچ از این بادها نلرزید و اگر فی الجمله لغزشی بشود، دیگر اصلاح نمی‌شود… اقلا تجربه را از دست ندهید… آدم از جان گذشته خیلی کارها می‌تواند بکند. مختارید، مختارید.»

*برای اصل این نامه نگاه کنید به: ترکمان، محمد: رسائل، اعلامیه‌ها، مکتوبات…و روزنامه شیخ شهید فضل الله نوری. جلد اول. تهران ۱۳۶۲/ ناشر: موسسه خدمات فرهنگی. صص ۲۱۶ تا ۲۲۲

پی‌نوشت: بهانه‌ی این نوشته، مجموعه داستانی و تخیلی “سال‌های مشروطه” است که این روزها از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش می‌شود و سعی دارد با قلب تاریخ شیخ فضل الله نوری را رهبر انقلاب مشروطه و دشمن دیکتاتوری محمدعلی شاه نشان دهد. به زودی اسناد دیگری هم برای روشن شدن بیشتر شخصیت شیخ فضل الله نوری منتشر خواهم کرد.

چهل و شش سال پیش و در آستانه‌ی محرم در حالی که سه ماه از فاجعه‌ی مدرسه فیضیه می‌گذشت و در طول این سه ماه عمده مبارزه‌ی آیت الله خمینی به صدور اعلامیه و شب‌نامه محدود بود، ساواک بسیاری از وعاظ و روحانیون را احضار کرد و آنان را ملزم کرد که در محافل و مجالس:

۱- علیه شاه سخن نگویید

۲-علیه اسراییل مطلبی نگویید

۳- مرتب به مردم نگویید که اسلام در خطر است

به دنبال این دستور ساواک، آیت الله خمینی در نشستی با مراجع و علمای قم ضمن تاکید بر ذات آزادی خواهانه و سیاسی عبادی ماه محرم، به آنها پیشنهاد کرد که هریک از آنان در روز عاشورا برای مردم سخنرانی کرده و از مظالم و جنایات رژیم پرده بردارند. ایشان خود نیز علیرغم تهدید رژیم در ظهر عاشورای ۴۲ که مصادف با ۱۳ خرداد بود، برای ایراد سخنرانی به طرف مدرسه فیضیه رهسپار شد.

بعد از این سخنرانی بود که آیت الله خمینی دستگیر و ورانه‌ی یک زندان نظامی شد. دو روز بعد شاه نیز در یک سخنرانی تحرکات مردم و سخنان آیت الله خمینی را به تحریک و پول بیگانگان و به خصوص جمال عبدالناصر دانست. در این راستا رسانه‌های رژیم اعلام کردند که شخصی به نام عبدالقیس از بیروت با هواپیما وارد فرودگاه مهرآباد شده و در گمرک حدود یک میلیون تومان پول از او بدست آمده و اعتراف کرده است که جمال عبدالناصر این پول‌ها را برای افراد معینی در ایران فرستاده است. این ادعا مورد انتقاد افکار عمومی در داخل و بسیاری از نشریات خارجی واقع شد و رژیم هیچ دلیل و سندی نیز در این خصوص منتشر نکرد.

چهل و شش سال از آن زمان می‌گذرد. رژیم عوض شده اما چیزی که از حکومت می‌شنویم فرقی نکرده. همچنان هشدار می‌دهند درباره اینکه نباید مراسم محرم را سیاسی کرد و هم چنان مردم متهم به اغتشاشگری می‌شوند و رهبران‌شان را ایادی بیگانه و منافق می‌خوانند.

هگل درجایی بر این نکته انگشت گذاشته که همه رویداد‌ها و اتفاقات مهم تاریخ جهان دوبار به صحنه می‌آیند. وی فراموش کرده که اضافه کند: یکبار به صورت تراژدی و یکبار به صورت کمدی و خنده دار!

شیطان به ملاقات ضحاک آمد

ضحاک دستش را دراز کرد تا او ببوسد

شیطان گفت: “سرما خورده‌ام آقای رییس”

پس شانه‌‌‌اش را بوسید

“ابر کتف ضحاک جادو دو مار

برست و برآورد از ایران دمار”

جوانانی را کشتند و مغزشان را به مار سر ِ دوش دادند

یک نفر در وبلاگش این را نوشت

کاوه آهنگر و فریدون آن را لایک زدند

و به دنبال پاس کردن چک‌ها و جور کردن جهیزیه دخترشان رفتند

ضحاک تا ابد جکومت کرد

گوش کنید به سخنان سایه‌ی خدا، حضرت مظفرالدین شاه قاجار، در مراسم تنفیذ حکم نخست وزیری علی‌اصغر خان اتابک. با این توضیح که اتابک اعظم نخست وزیر سه تن از شاهان قاجار بود و از دشمنان قسم خورده‌ی ملت ایران و انقلاب مشروطه به حساب می‌آمد:

جناب…. و اتابک اعظم از خدمات صادق ولایق شما…. که تا به حال چهل سال است که خدمت می کنید ، از همه خدمات شما راضی هستیم بخصوص از خدمات این سه، چهار ساله ای که در وزارت خودتان کار می کنید وانشا الله عوض اینها را ، همه را به شما مرحمت خواهیم فرمود و شما هم ابدا ذره ای در خدمات خودتون انشالله قصور نخواهید کرد و مرحمت ما را به اعلای درجه نسبت به خودتان بدانید. ان شالله الرحمن بعد از چهار صد سال که خدمت می کنید امیدوار هستم که همیشه خوب باشید واین خدماتی که به من می کنید ،واسه مملکت ایران می کنید البته خداوند او را ……..بی …… بی عوض نخواهد گذاشت. انشا الله عوض او را هم خدا وهم سایه خدا که خودمان باشیم به شما خواهم داد واز خدمات همه وزرا هم راضی هستیم و شما خدمات همه را حقیقتا خوب عرض می کنید وهمه را به موقع عرض می کنید.

تاریخ تنها این را به ما می‌آموزد که هیچ کس از آن چیزی نیاموخته است.‍~هگل

 

 تنفیذ اتابک به دست مظفرالدین شاه [۱:۱۲m]: Play Now | Play in Popup | Download (88)

دو قرن پیش چارلز داروین، صاحب نظریه تکامل، گفت:«در دنیای جانوران آنهایی باقی می‌مانند و رشد می‌کنند که برای کنار آمدن با محیط بیشتر صالح باشند و حیوانات ناتوان و بی‌شعور از بین می‌روند» این شاید ساده‌ترین تعریفی باشد که می‌توان از نظریه‌ی تکامل و بقای اصلح ارائه داد.

امروز، ۱۲ فوریه ۲۰۰۹، دویستمین سال تولد داروین است. مردم جهان به پاس مردی که با کوشش خود اساس تمام علوم را تغییر داد و گره‌ی بسیار بزرگی از نادانسته‌های بشریت باز کرد جشن‌ها به پا کرده‌اند و در بسیاری از دانشگاه‌ها سمینار‌های علمی برگزار می‌شود و دانشمندان مختلف درباره‌ی جنبه‌های گوناگون یافته‌های داروین بحث خواهند کرد.

هرچند در دانشگاه‌های ایران این روز با روز‌های دیگر فرقی ندارد و همچنان همه در خواب به سر می‌برند، اما اگر مثل من در ایران زندگی می‌کنید این چند صفحه‌ی اینترنتی را از دست ندهید:

داروین و داروینیسم- نوشته‌ ریچارد داوکینز (فارسی)
چارلز داروین در ویکی‌پدیا فارسی
صفحه‌ ویژه بی‌بی‌سی برای تولد داروین
یک پیام تبریک بنویسد و تبریک دیگران را بخوانید
صفحه‌ی ویژه تولد چارلز داروین در فیس بوک  
صفحه‌ی ویژه وبسایت تاریخ طبیعی بریتانیا برای داروین