حسین شریعتمداری در ابتدای سرمقاله‌ی امروز کیهان نوشته که:

“کاش [...] بودجه اندکی نیز به اهدای یک جایزه اختصاص داده می شد. جایزه برای کسی که بتواند با ارائه دلیل و سند و یا شاهد و قرینه ای قابل قبول، اثبات کند سران فتنه کارگزاران اسرائیل نیستند!”

قصد من این نیست که این جمله را نقد کنم یا بگویم موسوی و خاتمی و کروبی کارگزار که هستند و کارگزار که نیستند. ولی صرفا در راستای اینکه:”دشمن دانا بلندت می‌کند / بر زمینت می‌زند نادان دوست” به حسین شریعتمداری که روزنامه‌نگار و نماینده‌ و مشاور رهبر نام دارند فقط این نکته را متذکر می‌شوم که در همان مبانی دین اسلامی که ظاهرا دارید کسی که اتهامی را وارد می‌کند باید آن را اثبات کند نه کسی که بر او اتهام وارد شده!

یا اگر سری به قانون اساسی نظامی که داعیه‌ی دفاع از آن را دارید بزنید خواهید دید که به صراحت نوشته شده اصل بر برائت افراد است. یعنی همه‌ی افراد بی گناهند مگر اینکه خلافش “ثابت” بشود. اگر می‌توانید ثابت کنید که بسم الله، استقبال هم خواهیم کرد. اما اگر نمی‌توانید این مساله را اثبات کنید دهن گشادتان را که می‌توانید ببندید، نه؟

دشمن دانا نعمتی هست که ما سبزها از آن محرومیم متاسفانه.