[...] من معتقدم که باید نیرومند و خوشبخت بود تا بتوان به تیره بختان کمک کرد. آن بدبختی که زیر بار زندگی شخصی خود به زانو درآمده است نمی‌تواند به هیچ کس مدد کند.

بر عکس کسی که بر خود و بر زندگی خود مسلط است می‌تواند واقعا بخشنده و بزرگوار باشد و به راستی چیزی به دیگران بدهد. مردی را می‌شناختم که زنش را دوست نداشت و از این امر رنج می‌برد. تا آن که روزی تصمیم گرفت، از راه ترحم، زندگی خود را وقف همسرش کند. اما از آن روز زندگی زن بیچاره، که تا آن زمان باری قابل تحمل بود، مبدل به جهم واقعی شد. متوجه هستید که فداکاری و از خود گذشتگی مرد تمام و به کمال بود. امروزه مردان و زنانی از این دست هستند که زندگی خود را وقف بشریتی می‌کنند که چندان دوستش ندارند. این عاشقان عبوس، ازدواجشان برای روزهای تیره‌‌ی زندگی است نه روز‌های آفتابی.

×بخشی از خطابه‌ای که آلبر کامو در یک سخنرانی تلویزیونی با عنوان “چرا به تئاتر می‌پردازم” بیان داشته است.

خریداریم،

کوتاه‌ترین هدفون جهان را 

برای شنفتن ِ موزیک ِ برایان آدامز

در نزدیکی گونه‌هایت

روز، داخلی، آرامگاه فردوسی

راهنمای تور: …خوب دوستان، دیگه به آخر این تور کوتاه رسیدیم. فردوسی مرد بسیار بزرگی بود و تمام فارسی زبانان جهان به او مدیون هستند. او بود که زبان فارسی را مجددا زنده کرد و اگر ما امروز فارسی صحبت می‌کنیم مدیون او هستیم. کشور‌هایی مثل مصر و لبنان و… فردوسی اگر داشتند زبانشان الان عربی نبود. او با زنده کردن زبان فارسی خودش را نیز جاودانه کرد، همانطور که خودش سروده:

بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کردم بدین پارسی
از این پس نمیرم که من زنده‌ام / که تخم سخن را پراگنده‌ام
هر آنکس که دارد هش و رای و دین / پس از مرگ بر من کند آفرین 

یکی از حضار: احسنت! رحم الله من یقرا الفاتحه مع الصلوات

جمعیت: اللهم صلی علی محمد و آل محمد …

[جمعیت پراکنده می‌شوند]

حضور آدم‌های عجیب و غریب در ستاد انتخابات وزارت کشور و ثبت نام آنها برای انتخابات ریاست جمهوری اتفاقی است که در دو سه دوره اخیر بسیار رخ داده و جالب اینکه شدیدا هم تحت پوشش رسانه‌ای قرار دارد و از پر بیننده ترین بخش‌های خبری تلویزیون گرفته تا تیتر اول روزنامه مهمی مثل همشهری با آب و تاب اخبار ثبت نام کشاورز روستایی و اوباش چاله میدانی و… را به سمع و نظر ملت “همیشه در صحنه” می‌رسانند.

یک توهم توطئه‌ای چند روزی‌ست که ذهنم را درگیر کرده که اگر ننویسمش ممکن است هناق شود و خفه‌ام کند. به نظرم اصولا از دو حال خارج نیست:

حالت اول
با توجه به تکرار این اتفاق در انتخابات‌های تحت نظارت دو دولت متفاوت می‌توان گفت که این یک حرکت فرا دولتی برای موجه جلوه دادن حضور شورای نگهبان و لاپوشانی کردن رد صلاحیت‌ها است. دستگاه حاکم (منظور دولت نیست، دایره “رهبر- شورای نگهبان- مجلس خبرگان- رهبر” را می‌گویم) این آدم‌های طناز و بامزه را به ستاد انتخابات می‌فرستد (یا سرخود می‌روند و رسانه‌ها خبر را بزرگ می‌کنند) تا وقتی خبر “رد صلاحیت‌های گسترده” در رسانه‌های خارجی در بوق و کرنا می‌شود این تصاویر را نشان دهد و همچنین مردم هم از اینکه چنین شورای نگهبان مهربان و وظیفه شناسی از حضور آن کابوی داش مشتی در انخابات جلوگیری کرده سجده شکر فرود آورند و بدین ترتیب مردم عوام از خود خواهند پرسید که اگر شورای نگهبانی وجود نداشت واقعا این آدم‌های عجیب و غریب و گاهی بی‌سواد هم می‌خواستند کاندید ریاست جمهوری شوند و شان مملکت را پایین بیاورند؟

حالت دوم
اگر توهم توطئه را کنار بگذاریم یک حالت دیگر می‌ماند و آن این است که ما واقعا ملت باحال و در عین حال احمقی هستیم که می‌خواهیم بدون هیچ پشتوانه سیاسی و مالی‌ و بدون هیچ سواد و دانشی نامزد رییس جمهوری شویم. و در عین حال این حقیقت را یادآوری می‌کند که احزاب در کشور ما جایگاه بسیار ضعیفی دارند و راه رییس جمهور شدن به جای اینکه از حزب و کار حزبی بگذرد از دروازه غار و چاله میدان می‌گذرد.

من شخصا طرفدار نظریه اول هستم و چیزی که ذهن من را بیشتر به آن سو می‌کشد پوشش رسانه‌ای عجیب و غریبی است که این اتفاقات دارد. قبول دارم که ثبت نام اینگونه آدم‌ها جذاب است و می‌تواند خبر بامزه‌ای باشد اما اینکه در صدر اخبار قرار می‌گیرد را نمی‌توانم هضم کنم. یک نگاهی به این لینک‌ها بیاندازید:

^{یک نامزد: خدا وحی کرده که کاندیدا شوم! [اینجا]
آقای انرژی درمان هم کاندیدا شد… [اینجا]
میلیاردرترین نامزد گمنام انتخابات ثبت‌نام کرد [اینجا]
یک نامزد انتخابات: کیک زرد را می‌خورند؟ [اینجا]
طراح شعار «بگو مرگ بر شاه» نامزد شد! [اینجا]
گزارشی از نامزدهای عجیب‌و غریب در ستاد انتخابات [۲] [اینجا]
اعلام آمادگی یک کاندیدا برای کناره‌گیری به نفع احمدی‌نژاد [اینجا]
یک نامزد: استخدام زنان را ممنوع می‌کنم! [اینجا]
ثبت‌نام با کلاه ‌شاپو و دماغ خالکوبی شده در ستاد انتخابات [اینجا]}

خط به خط خبر‌ها را بخوانید لطفا، برای من اظهار نظر این نامزد‌ها بیش از حد مصنوعی به نظر می‌رسد. کسی که نامزد ریاست جمهوری می‌شود که همان لحظه اول نمی‌خواهد به همه نشان بدهد من خیلی احمقم! خدا رو شکر دروغ گفتن و ادا و اطوار درآوردن را همه خوب بلدند، اما این‌ها که داعیه ریاست جمهوری دارند چرا بلد نیستند نکته‌ی عجیبی‌ست.