Wordpress Themes

سنت و مدرنیته

 

- خداحافظ

- خداحافظ عزیزم، رسیدی توییت کن!

پدرخوانده

 

Tom Haggen: Mr. Corleone never asks a second favor once he’s refused the first, understood? s

 


سخنرانی‌های مراسم اسکار ۲۰۰۹

اگر مثل من پخش زنده‌ی مراسم اسکار را از دست داده‌اید، به لطف یوتوب این شانس را دارید تا مهمترین لحظات این مراسم را تماشا کنید. 

دنی بویل (بهترین کارگردان به خاطر فیلم Slumdog Millionaire ): دنی بویل ضمن شادی عجیب و غریبش گفت که احساس می‌کند چند سال جوانتر شده است. او همچنین از تمام مردم بمبئی چه آنها که به او کمک کردند و چه انها که کمک نکردند تشکر کرد.

شان پن (بهترین بازیگر نقش اول مرد به خاطر فیلم Milk ): شان پن بعد از چند شوخی بامزه، آرزو کرد که در تمام ایالت‌های آمریکا حقوق همجنسگرایان رعایت شود.

خانواده‌ی هیث لجر (بهترین بازیگر نقش مکمل مرد به خاطر فیلم Dark Knight ): خانواده‌ی هیث لجر درباره فرزند فقیدشان صحبت می‌کنند و اندوه حاضرین به خصوص بغض کردن آنجلینا جولی و آدرین برودی از دیدنی ترین لحظات مراسم بود.

کیت وینسلت (بهترین بازیگر نقش اول زن به خاطر فیلم The Reader): کیت وینسلت گفت که سال‌ها در حمام جلوی آینه می‌ایستاده و ظرف شامپو را به جای مجسمه اسکار در دست می‌گرفته و برای خودش سخنرانی می‌کرده است.

پنه‌لوپه کروز (بهترین بازیگر نقش مکمل زن به خاطر فیلم Vicky Cristina Barcelona): پنه لوپه کروز ابتدا پرسید که: تا حالا شده کسی پشت این تریبون غش بکنه؟

مورد عجیب دیوید فینچر

با اینکه خوره‌ی فیلم هستم اما معمولا صبر می‌کنم تا نسخه‌ی کامل دی‌وی‌دی فیلم‌ها دربیاید و با بهترین کیفیت ممکن و همراه مخلفاتش فیلم را تماشا کنم. اما به دو دلیل “مورد عجیب بنجامین باتن” را از روی نسخه بی‌کیفیتش تماشا کردم. یک اینکه عاشق دیوید فینچر هستم و تمام فیلم‌هایش را دیده‌ام و نگاهش را دوست دارم و دو اینکه آنقدر از فیلم جدیدش تعریف و تمجید شنیدم که نتوانستم طاقت بیاورم و منتظر نسخه‌های بهتری از این فیلم باشم.

به همین دلیلی که بالا گفتم تا کنون هیچ کدام از فیلم‌های کاندید اسکار امسال را ندیده‌ام (به جز wall-e و Curious case of benjamin button) اما با این وجود برعکس مجتبی سمیع‌نژاد عزیز که گمان می‌کند اسکار باز هم در حق دیوید فینچر جفا کرده معتقدم که نگرفتن جایزه‌ی بهترین فیلم و بهترین کارگردانی سال بزرگترین هدیه‌ای بود که آکادمی می‌توانست به دیوید فینچر و طرفدارانش بدهد. 

فینچر آن وقتی اسکار ۲۰۰۹ را باخت که تصمیم گرفت از خودش دور بشود. در تازه‌ترین اثرش هیچ نشانی از آن دیوید فینچر ریزبین که از Fight Club و Se7en می‌شناسم وجود ندارد. فیلم‌های فینچر همواره مملو از جزییاتی‌ست که باید سه چهار بار دیده شوند تا به چشم آید. Fight Club را به یاد بیاورید، آن شماره تلفن، حضور غیر منتظره‌ و فانتزی تیلور دردن (براد پیت) در سکانس‌های مختلف، راوی که خود را جک معرفی می‌کند و حتی پوزیشن‌های متعدد سکــ.سی که در یکی از سکانس‌ها وجود دارد سرشار از جزییاتی‌ست که فینچر را تبدیل به کارگردانی خوش‌نام کرد. اشارات فراوانی هم به شاهکار دیگر او یعنی Seven می‌توان کرد و همچنین نحوه‌ بازی گرفتن او از براد پیت در فیلم‌های مختلفش. اما اولین نشانه‌های دور شدن دیوید فینچر از آنچه که به خاطرش شناخته می‌شود از فیلم Zodiac آغاز شد. البته توجیه هوادارانش آن زمان این بود که: «این یک داستان واقعی‌ست و فینچر سعی کرده تا به اصل داستان وفادار بماند» و تا حدی قابل قبول می‌نماید و نتیجه‌ی کار را می‌شد نقطه‌ی عطفی در کار‌های فینچر و فرار او از افتادن در ورطه‌ی تکرار نامید.

اما “مورد عجیب بنجامین باتن” یک دستور طبخ ابلهانه دارد: ابتدا فیلم‌های Forest Gump و Notebook و English Patient را در یک میکسر بریزید و خوب به هم بزنید سپس دو بازیگر نابغه مثل کیت بلانشت و براد پیت را به ظرف اضافه نمایید و کار تمام است، حالا اسکار هم می‌خواهید؟ باشه حتما!

فیلم سرشار از تلاش‌های بی‌فایده برای برانگیختن احساس تماشاگر است. از آن عشق مصنوعی و بی‌مزه بین بنجامین و دیزی بگیرید تا صحنه‌ی مردن کودک در انتهای فیلم (آه چه دراماتیک!) فقط نمی‌دانم چرا ۱۶۰ دقیقه این داستان کش آمده است. بسیاری از سکانس‌ها را می توان حذف کرد و هیچ چیز را هم از دست نداد. یکی از منتقدین سینمایی در جایی نوشته بود که کافی‌ست فقط تریلر این فیلم را ببینید انگار که کل داستان را دیده‌اید.

البته از حق نگذریم که کیت بلانشت مثل همیشه عالی‌ست و براد پیت هم با وجود آن گریم سنگین بسیار خوب نقشش را بازی می‌کند. اما ۸۵ درصد صحنه‌های فیلم زیادی‌ست و همین باعث شده بازی خوب این دو بازیگر چندان به چشم نیاید و اسکار به شان پن برسد. به جز این، خیلی خوشحالم که دیوید فینچر نتوانست با این هجمه تبلیغاتی که برای فیلمش به پا شده بود از پس میلیونر زاغه‌نشین برآید تا بلکه این شکست سرآغاز تجدید نظر دیوید فینچر بر راهی که می‌رود باشد.

پی‌نوشت: تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی اسم این فیلم را در زیرنویس اخبارش اینگونه نوشته بود: فیلم “مورد عجیب” ساخته‌ی بنجامین باتن (!) مترجم این خبر یا مثل من حرصش گرفته بود که فینچر چنین فیلمی ساخته یا اینکه خیلی شوت تشریف داشته!

کافه

گمان مبر که به پایان رسید کار مغان

هزار قهوه‌ی ناخورده در کافی شاپ است