من گاه به اندیشهی آنچه مورخان آینده دربارهی ما خواهند گفت فرو میروم. در مورد انسان امروزی یک جمله برای آنها کافی است: “او زنا میکرده و روزنامه میخوانده است.” بعد از این تعریف گویا، اگر جسارت نشود، چیزی برای گفتن نمیماند.
سقوط
آلبر کامو
به تازگی وردپرس.داتکام برای وبلاگهای مجانیاش امکانی را فراهم کرده که اختصارا blavatar یعنی blog+avatar نامیده میشود. بلاواتار یا favicon “نماد کوچکی در کنار آدرس URL وبلاگ یا وبسایتهاست که کاربران را در تشخیص سریع مقصد مورد نظرشان کمک میکند٬ در فرمت ico میباشد و معمولا در آدرس اصلی تارنما یا تارنگار قرار میگیرد.”(جملهی داخل گیومه از وبلاگ sinac)
یعنی آیکونی که در شکل زیر میبینید:
دکتر مزیدی امروز این امکان جدید در وردپرس را برای استفاده در وبلاگهای رایگان وردپرس معرفی کرده است اگر از وبلاگهای رایگان وردپرس استفاده میکنید این مطلب را بخوانید. اما اگر مثل من وردپرس را بر روی هاست شخصی دارید قدم به قدم با من جلو بیایید، خودم هم تازه این روش را یاد گرفته ام:
ابتدا وارد سایت http://www.favicon.co.uk بشوید و یک ایکون با اندازهی ۱۶×۱۶ درست کنید. خروجی شما فایل favicon.ico خواهد بود. حالا مراحل زیر را طی کنید:
قدم اول
اگر فایل favicon.ico از قبل در قالب شما وجود دارد آن را از فولدر اصلی قالب پاک بکنید.
قدم دوم
فایل favicon.ico جدید را در شاخهی اصلی قالبتان بریزید.
قدم سوم
یک نسخه از فایل favicon.ico را در فولدر اصلی وبسایتتان هم بریزید (مثلا http://example.com/favicon.ico) این کار باعث میشود تا آیکون مورد نظرتان برای کسانی که وبلاگ شما را از خوراکش دنبال میکنند هم نمایش داده شود.
قدم چهارم
اگر از WP-CACH استفاده میکنید آن را پاک کنید و مرورگرتان را (که انشالله فایرفاکس است :دی) ببندید و دوباره باز کنید. البته ممکن است مرورگرتان سماجت بکند و مجبور بشوید اینکار را دوبار انجام بدهید تا بتوانید بلاواتار را ببینید.
قدم پنجم
صفحه وبلاگتان را باز کنید، بلاواتار شما باید به نمایش در بیاید.
منبع:http://codex.wordpress.org
امروز اول دسامبر و روز جهانی ایدز است.
الان سالهاست که ایدز یه بیماری شناخته شده و مرگبار در جهان هستش و تا الان کلی مقاله و کتاب و تحقیق در موردش انجام شده و حتی چندین رمان هم در این زمینه نوشته شده و احتمالا این تلاشها تا دست کم صد سال آینده هم ادامه خواهد داشت.
با این وجود احساس میکنم دیگه وقتشه طرز فکرمون راجع به این بیماری رو تغییر بدیم. اونایی که ایدز دارند به اندازه کافی تحت فشار این بیماری هستند و واقعا درست نیست که ما در سالهای پایانی دههی اول قرن بیست و یکم همچنان مثل آدمهای قرون وسطی باهاشون رفتار کنیم.
از اونجایی که اگر یک مقدار مراقبت اصولی داشته باشیم به هیچ عنوان به ایدز آلوده نمیشیم، پس بیاید آدمهایی که ایدز دارند رو بیمار ندونیم و ایدز رو نه یک بیماری بلکه یک موضوع شخصی در نظر بگیریم.
الان سالهاست که همه جا دارن جار میزنن که ایدز:
منتقل نمیشه! پس چرا باز هم اونها رو از خودمون ترد میکنیم و بهشون انگ میزنیم؟ آدم وقتی راههای انتقال و عدم انتقال ایدز رو بدونه متوجه میشه سرماخوردگی راحت تر منتقل میشه، چون برای انتقال ویروس ایدز فقط سه راه وجود داره: آمیزش جنسی (تازه اونم آمیزش نا امن)، فرآوردههای خونی و مادر مبتلا به ایدز!
اگر شما کسی هستید که با همهی دوستانتون رابطه جنسی دارید و یا اینکه از همه دوستانتون قراره خون بهتون تزریق بکنن یا اینکه دوستتون قراره شما رو زایمان کنه که هیچی، اما اگر این سه تا کار رو با همهی دوستاتون نمیکنید و باز هم دوست مبتلا به ایدزتون رو از خودتون دور میکنید برید خجالت بکشید و همین الان برید بقلش کنید، بهش حالی بکنید که ایدز مثل کمونیسم یه موضوع شخصی هستش و موضوعات شخصی دیگران به ما ربطی نداره. تازه اگر دوست پسر یا دوست دخترتون چنین مشکلی داره، باهاش سکس هم میتونید داشته باشید. فقط کاندوم یادتون نره و اگر یادتون رفت، لطفا دور حاملگی رو خط بکشید و اگر هم حاملگی رخ داد، در سقط جنین درنگ نکنید.
این لینکها رو هم نگاهی بیاندازید، مطالبشان تازه و به درد بخور است:
