یک قهرمانی به یاد ماندنی
یک لحظه چشمانتان را ببندید و به یکی از بهترین اتفاق های زندگیتان فکر کنید. قطعا برای رخ دادنش تلاش زیادی کرده اید و شاید سختی هایی را از سر گذرانده باشید و هفته ها، بلکه ماه ها، منتظر رخ دادنش بوده اید. حالا چشمانتان را باز کنید، به این فکر کنید که این اتفاق زیبا بدون پشت سر گذاشتن روز های سخت و بدون هیچ تلاش و کوششی برایتان میسر شده بود، در این صورت آیا باز هم همینقدر شیرین و زیبا به نظر می آمد؟ گمان نمی کنم.
بگذارید یک خورده ماجرا را پیچیده تر کنم! بعضی آرزو ها هست که از همان ابتدا هم بر همه ما معلوم است که نیاز به تلاش و کوشش زیادی دارد. شما خود را برای همه جور تلاش و کوششی آماده کرده اید تا به هدف مطلوبتان برسید اما ناگهان وسط راه به یک «قفل بزرگ بر روی یک در بزرگ» می رسید. قفلی که ظاهر دردناک و وحشتناکی دارد و برای انسان های ضعیف مثل یک بن بست غیر قابل عبور به نظر می رسد. شرط می بندم که همه با من هم نظرید که عبور از این در بزرگ یک نتیجه دارد و فقط و فقط به شیرین تر شدن پایان ماجرا کمک می کند.
می خواهم یک مثال ملموس تر بزنم؛ باشگاه پرسپولیس در این فصل از رقابت های فوتبال لیگ برتر فوتبال ایران، بازی های خوبی را از خود به نمایش گذاشته و هفته های بسیار زیادی را در صدر جدول قرار داشته است و بعد از تحمل دوری شش ساله از جام قهرمانی، از ابتدای این فصل به قصد وصال به جام بازی ها را شروع کرد. طبیعتا مسئولین و بازیکنان پرسپولیس می دانستند که برای رسیدن به قهرمانی باید سختی های بسیار شیرینی را تحمل کنند و سی و چهار هفته بازی های زیبا و تماشاگر پسند را به نمایش بگذارند و مطمئن بودند که با همراهی قلب ها و انرژی های بیشتر از سی میلیون طرفدارش مطمئنا رسیدن به قهرمانی مسلم خواهد بود. با علم به همه این سختی ها و غم های شیرین و شکرین پرسپولیس بازی ها را شروع کرد و یکی یکی مراحل سخت و طاقت فرسایی را پشت سر گذاشت و باعث پدید آمدن اشک ها و لبخند های بسیاری شد و به قول سرمربی اش، قلب شیر را به نمایش گذاشت. اما ناگهان و درست موقعی که دیگر همه داشتند مطمئن می شدند که پرسپولیس قهرمان بلامنازع لیگ فوتبال ایران است به خاطر یک بدهی صد هزار دلاری به یک بازیکن خارجی، که هرچند توانسته بود وارد قلب و حریم عشق پرسپولیس شود اما هرگز حتی ذره ای کارایی برای پرسپولیس نداشت و بویی از عشق نبرده بود، با شکایت و شکایت کشی مواجه شد و سرانجام در دادگاه بین المللی ورزش پرسپولیس محکوم شد و مجبور شد تاوان اشتباه مدیران قبلی را با کسر شش امتیاز از مجموع امتیازاتی که در این فصل به سختی بدست آورده بود بپردازد. جالب اینکه اصلا هیچ کدام از بازیکنان و مدیران فعلی پرسپولیس هیچ نقشی در بدهکاری صد هزار دلاری پرسپولیس نداشتند و در واقع مصداق همان ضرب المثل معروف است که می گوید:«گنه کرد در بلخ آهنگری / به شوشتر زدند گردن مسگری»
بعد از کسر این شش امتیاز و دور شدن اجباری پرسپولیس از معشوق و جام قهرمانی، تیم متحمل سختی و غم های شیرین تری شد. حالا دیگر پرسپولیس در صدر چدول نیست و رقیب ثروتمند و تازه به دوران رسیده اش صدر جدول را در اختیار دارد. این در حالی است که اگر این شش امتیاز از تیم کسر نشده بود الان و در فاصله چهار روز مانده به پایان رقابت ها پرسپولیس با چهار امتیاز اختلاف در صدر جدول قرار داشت و راه رسیدن به قهرمانی برایش بسیار آسان بود. اما امروز پرسپولیس کار سخت و فوق العاده هیجان انگیزی را پیش رو دارد و فکر می کنم همه شما با من هم عقیده باشید که اگر یک تیم فوتبال بتواند با وجود کم شدن نا حق شش امتیاز از مجموع امتیازاتی که با زحمت بدست آورده به عنوان قهرمانی برسد خیلی لذت بخش تر خواهد بود. پرسپولیس پر افتخار ترین تیم تاریخ لیگ فوتبال ایران است و قهرمانی های بسیاری را بدست آورده ولی به جرات می توان گفت که قهرمانی با وجود کسر شش امتیاز چیزی است که تا ابد در ذهن همه عاشقان فوتبال باقی خواهد ماند و هرگز فراموش نخواهد شد.
قشنگ ترین و هیجان انگیز ترین قسمت ماجرا این است که پرسپولیس در دو بازی باقی مانده ای که پیش رو دارد باید با دو رقیب اصلی اش یعنی صبا باطری و سپاهان مسابقه بدهد و با پیروزی در این دو دیدار و جلوی چشم رقبا می تواند قهرمان لیگ برتر شود. فردا ساعت ۱۶:۱۵ دقیقه در استادیوم آزادی بازی پرسپولیس و صبا باطری برگذار می شود و شنبه هم در آخرین دیدار پرسپولیس به مصاف سپاهان می رود، من تا کنون هر وقت که بازی های پرسپولیس را در استادیوم تماشا کرده ام این تیم پیروز شده است. فردا هم قلب عاشقم را به استادیوم آزادی می برم تا همه عشقم را با قهرمانی به اشتراک بگذارم که شش امتیاز از او کم کرده اند و سعی شده تا به زور او را از رسیدن به قهرمانی دور کنند. پرسپولیس تنها صد و هشتاد دقیقه با بوسیدن جام قهرمانی فاصله دارد. ما به عشق خود مطمئنیم و فردا آن را یکصدا فریاد خواهیم زد و یک قهرمانی استثنایی را به یادگار در این گنبد دوار باقی خواهیم گذاشت.
پی نوشت: پدر مهربانم، تورج عاطف، با خواندن این مطلب بغض قلمش ترکیده و با قلب و قلمش من را همراهی کرده است. برای خواندن نوشته او اینجا کلیک کنید.
