یکسال پیش در هفته های پایانی مهر بود که برنامه رادیویی زیگ زاگ با پرداختن جسورانه به موضوعی «دخترانه» آغاز شد. من هم از همان هفته های اول که صرفا شنونده بودم و تا بعد ها که به عنوان مهمان در برنامه حضور داشتم و گاهی اوقات هم در حد توانم به تهیه کنندگان برنامه کمک کردم، عاشق وبسایت زیگ زاگ و رادیوی دوست داشتنی اش شدم.

 

من به عنوان کسی که خود را یک رادیو باز حرفه ای می داند، به جرات می گویم که لحظه لحظه برنامه های زیگ زاگ برایم متفاوت و شنیدنی بود. صمیمیت، خودمانی بودن با شنونده، برآمدن آن از بطن جامعه جوان و به تبع آن بازکردن مسایل و درگیری های واقعی جوانان امروز زیگ زاگ را متفاوت تر از هر برنامه رادیویی دیگری کرده است.

 

 البته وقتی فرناز از من خواست که یادداشتی درباره تولد زیگ زاگ بنویسم بیشتر اصرار داشت که تعریف صرف نباشد و نقاظ ضعف را هم بگویم. اما حقیقتا نقاط قوت رادیو زیگ زاگ آنقدر بیشتر از نقاط ضعفش هست که بتوان حداقل در شب تولدش ضعف ها را به فراموشی سپرد. البته برای اینکه درخواست فرناز را هم اجرا کرده باشم باید بگویم که بزرگترین نقطه ضعف زیگ زاگ این است که به شدت اعتیاد آور است و خیلی فوری شنونده را آلوده خودش می کند!

 

تولد یک سالگی زیگ زاگ را به همه زیگ ها و زاگ ها، داف ها و زاخ ها و حتی زاف ها تبریک می گویم. امیدوارم تا سال های سال ، هر هفته رادیو زیگ زاگ را ببلعیم و هر سال همین موقع سر خوردن کیک شکلاتی تولدش، موی همدیگر را بکشیم!

  

مرتبط: 

عکس های پشت صحنه جشن تولد زیگ زاگ