ورژن جدید اردشیر طیبی
می خواهم بگویم که از هیچکدام از کار های گذشته ام پشیمان نیستم. به پشت سرم که نگاه می کنم، می بینم که گاهی اوقات تصمیات ضد و نقیضی گرفته ام ولی معتقدم که هر کدام در جای خود درست بوده. به تصمیم خودم در هر کدام از آن لحظات احترام می گذارم.
روزگاری برای خودم چند اصول کلی در نظر داشتم و فکر می کردم زندگی بر اساس اینها پیش می رود. ولی شجاعت خودم را تحسین می کنم که به موقع روشم را مطابق با زندگی تغییر دادم و روی هیچ کدام اصرار نکردم.
از یکسال قبل ورژن جدیدی از من زاده شد که تازه امروز یکساله می شود. ورژن جدید من کمی مهربان تر است، معنی عشق را هم به طرز منحصر به فرد و معجزه آسایی می فهمد، یک مقدار هم دیوانه تر شده است!
عقلم را نیز هفت هشت ماه پیش دفن کردم و خلاص! زندگی بدون عقل چیزی کم ندارد، بلکه خیلی چیز ها هم اضافه دارد.
خلاصه اینکه، زندگی ام در یکسال گذشته، کاملا متفاوت از روشی است که در بیست سال پیش از آن پی گرفته بودم. احساس می کنم به اندازه تمام آن بیست سال، در این یکسال رشد کرده ام. حس دوگانه ای هم دارم و کم کم ترس بزرگ شدن به سراغم آمده.
همه اینها را برای دلم نوشتم، نوشتم تا چند سال بعد بدانم در روز ۱۴ شهریور ۱۳۸۶ هجری خورشیدی، وقتی که وارد ۲۲ سالگی می شوم، چه حسی داشته ام.
پی نوشت: تورج عاطف، که خیلی دوستش دارم، دیروز تولدش بود. از این نزدیکی روز تولدم به روز تولد او حس خوبی دارم.جالب است که هر دو این مساله را تازه متوجه شده ایم و چقدر هم سر این یک روز اختلاف خندیدیم!
پست شده توسط اردشیر طیبی |
نظر ها (۹)
