رسمی غربی که به تازگی به عروسی های ما شرقی ها راه پیدا کرده پرتاب دسته گل عروس و داماد به طرف دختر پسر های جوان و به قول معروف دم بخت است. غربی ها، که نمی دانم این رسم را از کجایشان در آورده اند، می گویند که دختر و پسری که شانس قاپیدن گل های عروس و داماد را داشته باشند بختشان باز می شود و عروسی بعدی مجلس آنان خواهد بود.

 

امشب عروسی دعوت بودیم و پسر های جوان کمی این خرافه را پیچیده تر کرده بودند و می گفتند که هر کس گل داماد را بگیرد باید با کسی که دسته گل عروس را گرفته ازدواج کند. کم و بیش به گوش دختر ها هم رسیده بود. دست بر قضا دست گل عروس بدست دختر خانمی افتاد که بهره ای از زیبایی نبرده بود و به قول معروف «لب بالا نظر بر عرش می کرد / لب پایین زمین را فرش می کرد»

پسر هایی که منتظر نتیجه قمار پرتاب گل نشسته بودند یکهو وا رفتند و رنگ و روی بعضی ها پرید و یکی خندید و دیگری با مشت روی میز زد. نوبت داماد که شد همه با شوخی و خنده گل را می گرفتند و به سمت یکدیگر پرتاب می کردند و بعضی ها هم فرار می کردند انگار که جدی جدی مجبور خواهند شد دختر گل بدست را به خانه بخت ببرند! 

 

بی دلیل یاد جمله ای از مایا آنجلو، نویسنده آمریکایی، افتادم:«دختر های زشت اکثرا پاکدامن هستند زیرا فرصت غیر این را نداشته اند»

 

پی نوشت: یکی برام اس ام اس زده «از این پست وبلاگت در دادگاه بر علیه تو استفاده می کنم» یادم رفته بود اضافه کنم که بر عکس جمله مایا آنجلو صدق نمی کنه. باشه بابا تو هم خوشگلی و هم پاکدامن! خوب شد؟!