رویای آریایی

تا به حال اسم ارزش کلکسیونی به گوشتان خورده است؟! یک چیز وقتی ارزش کلکسیونی پیدا می کند که تنها یکی باشد! اگر دو تا شد ارزشش نصف می شود و اگر سه تا شد ثلث و الی آخر…

مثلا اگر ۵۰ تا الماس مثل جواهر کوه نور در دنیا بود، هیچ وقت دیگر این جواهر ارزش امروزیش را نداشت! یا مثلا اگر ۵ نفر بودند که به قدرت فردوسی شعر می گفتند دیگر هیچ کس از این سبک شعر خوشش نمی آمد!

کلمات هم به همین صورت هستند، در خرج کردن بعضی کلمات باید خیلی دقت کرد چون گاهی اوقات ممکن است که ارزش کلکسیونی داشته باشند و تکرار بی رویه اش حال مخاطب را بهم بزند!

از طرف دیگر یک سری کار هایی هم هستند که ارزش کلکسیونی دارند، به این معنی که اگر یک لطف را دو بار (یا بیشتر) در حق کسی بکنید، خدمت شما ارزش خود را از دست می دهد و ممکن است او دريافت فلان سرويس و خدمت را حق مسلمش بداند و حتي شما را دقيقا به خاطر همان خدمت بخواهد!

پی نوشت:راستش جرقه نوشتن این یادداشت از لینک وبلاگی بود که یکی از دوستان به من داد، بنابه دلایلی معلوم و نامعلوم اصلا علاقه ای ندارم که لینک اون وبلاگ رو اینجا بگذارم!