سه تا صحنه از سه تا فیلم تاثیر زیادی روی من گذاشته و میخوام بگم که این سه صحنه عاطفی ترین صحنه هایی بوده که تا حالا در سینما دیدم:

۱-فیلم بچه های آسمان، به کارگردانی مجید مجیدی خصوصا در سکانس آخر! وقتی که پسرک با ناراحتی از اینکه اول شده میاد خونه و پاش رو داخل حوض میذاره…آخ که چقدر قشنگه!

۲-فیلم “متولد چهارم جولای” ساخته اولیور استون با بازی تام کروز فیلمی است که سراسر آن متاثر کننده است ولی یه صحنه از این فیلم اشک من رو در آورد…وقتی ران کویچ (تام کروز) که از جنگ ویتنام آسیب های روحی شدیدی دیده به آسایشگاه منتقل میشه و با یکی از زنان تن فروشی که در آسایشگاه هست شب رو سحر می‌کنه. در حین این کار تام کروز گریه ای میکنه که دل سنگ رو آب میکنه  (این فیلم پنجشنبه این هفته از سینما یک پخش میشه٬ درسته که امکان پخش این صحنه که به نظر من قشنگ ترین صحنه فیلمه وجود نداره ولی باز هم به دیدنش میارزه از دست ندین!)

۳-در فیلم “مارمولک” وقتی که رضا مارمولک تو زندان برای زندانی ها سخنرانی میکنه و خودشم شروع به گریه کردن میکنه واقعا تاثیر گذاره! خصوصا وقتی گفت:”فی الواقع خداوند اند رفاقته…رفیق خوب و با مرام همه چیزش رو پای رفاقت میده!”