آخ
گوش میکنم به صدای نامجو در قطعهی “شمس” از آلبوم جدیدش. خشم موج میزند در صدا و موزیکش. پنجه را محکمتر بر ساز میکوبد انگار و نفس را تا انجا که توان دارد میکشد وقتی که میگوید: و رتل القرآن ترتیلا و پشت سرش از عمق وجودش فریاد میزند که یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ، ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً
همین قطعه را نامجو قبلا هم خوانده بود و شخصا برای من به هیچ وجه جالب نبود و چیز خاصی نداشت، البته خودش هم بعدا در نامه عذرخواهیاش نوشته بود که این قطعه را برای خودش خوانده و ناخواسته در دسترس عموم قرار گرفته، ولی حالا در آلبوم جدیدش که به آن گوش میدهم با اینکه در تنظیم تفاوت چندانی نکرده و به جز چند ساز کوبهای به موزیکش هم تغییری نداده اما صدا صدای دیگریست. ممنون از آقای عباس سلیمی که با شکایتش از نامجو و بریدن ۵ سال حبس برایش به تبع آن این چنین کوبندگی را به صدای او اضافه کرد تا امروز محسن نامجو یک آلبوم بی نقص و “بی نظیر” را ارائه کرده باشد.
اگر ماجرای عباس سلیمی و محسن نامجو را نمیدانید این لینکها را پیگیری کنید: (به ترتیب زمان مرتب کردهام)
با شکایت عباس سلیمی؛ محسن نامجو به خواندن توهین آمیز قرآن متهم شد
محسن نامجو در نامهای به خبرگزاری قرآن از انتشار اثر خود ابراز ندامت کرد
۲۰ مهر ۸۸ @ ۱۲:۳۸ ق.ظ
لایک! لایک برای اردی