آخ که چه لذتی دارد بعد از کلی حرص خوردن برای قالب جدید فتوبلاگ و کلنجار رفتن با کنترل پنل وبلاگت بنشینی و بنوشی و دل به صدای گوش نواز شهرام ناظری بدهی که عاشقانه ی مولانا را از عمق وجود فریاد می کشد و می خواند:

مطرب مهتاب رو، آنچه شنیدی بگو / ما همگان محرمیم آنچه بدیدی بگو

ای شه و سلطان ما، ای طربستان ما / در حرم جان ما بر چه رسیدی بگو

نرگس خمار او، ای که خدا یار او / دوش زگلزار او هر چه بچیدی بگو

ای شده از دست من، چون دل سرمست من / ای همه را دیده تو، آنچه گزیدی بگو

عید بیاید رود، عید تو ماند ابد / کز فلک بی مدد چون برهیدی بگو

می کشدم می به چپ، می کشدم دل به راست / رو که کشاکش خوش است، تو چه کشیدی بگو

می به قدح ریختی، فتنه بر انگیختی / کوی خرابات را تو چه کلیدی بگو

عشق مرا گفت دی، عاشق من چون شدی / گفتم بر چون متن، ز آنچه تنیدی بگو

مرد مجاهد بدم عاقل و زاهد بدم / عافیتا همچو مرغ از چه پریدی بگو

 

نمی دانم واقعا این شعر مولانا و صدای شهرام ناظری اینقدر زیباست و یا ذهن خسته من آن را اینچنین آسمانی می شنود؟ هر چه که باشد، من الان با این شعر و موزیک و صدا در اوج آسمان ها به سر می برم. رو که کشاکش خوش است، تو چه کشیدی بگو…