Comments on: یک قهرمانی به یاد ماندنی

By: رویا

رویا — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

عجیبه! مطالب وبلاگت کاملا چند بعدیه و یک ظاهر داره و یک باطن. مثل همین سه تا مطلب اخیر که ظاهرا راجع به فوتبال هستش ولی حس عاشقانه و بی مانندی داره و آدم رو می بره تو خواب و خیالات عاشقانه. خوش به حال اون کسی که تو عاشقش هستی…می تونم حدس بزنم چه لحظات لذت بخشی در کنار هم دارید.

اردشیر:
به نظر خودم این نوشته ها اصلا چند بعدی نیست و تنها یک بعد دارد و آن عشق است. از اینکه عشق موجود در نوشته ها را گرفته اید خیلی خوشحالم. ممنون از لطفی که دارید.

By: omid

omid — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

من در ايران نيستم و ازت خواهش ميكنم كه قلب عاشق من رو هم با خودت فردا به ورزشگاه ببري ! / چون گفتي كه هر دفعه رفتي ورزشگاه پرسپوليس برده من هم دلم خيلي روشنه كه به خاطر قدم تو پرسپوليس قهرمان بشه..ما قهرمانيم چون حق ماست!

اردشیر:
همه عشق هایت را متمرکز کن، فردا روز معجزه است. معجزه عشقی که می خواهد عالم را زیر و زبر کند. انسان های معدودی فرصت تماشای معجزه را داشته اند. فردا خوب چشم هایت را باز کن و قلب عاشقت را به من متصل کن. می خواهیم با هم معجزه را به نظاره بنشینیم.

By: touraj

touraj — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

عشق بازی کار باز ی نیست ای دل سر بباز
و ر نه گوی عشق نتو ان ز د به چو گان هوس

امید که من و تو عاشقانه جشن قهر مانی گیر یم به یاد پر سپو لیس و او که جانت از آن اوست

اردشیر:
قلب عاشقم پر از نور است. جشن قهرمانی در انتظار ماست ناخدا

By: بهاره

بهاره — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

هرچقدر خوب داشتی پیش می رفتی این آخرش فوتبالیش کردی حسمون پرید !
رفته بودم تو رویا ها ! :))

اردشیر:
سعی کردم اونجا هایی که دارم به فوتبال اشاره می کنم همه واضحات رو توضیح بدم تا برای امثال تو که پی گیر اخبار فوتبال نیستن هم مفهوم باشه. می خواستم فوتبال رو فقط به عنوان یک مثال مطرح کنم. از اینکه می گی حست پرید خیلی غصه خوردم بهاره جان.