زنده باد اعلمی، زنده باد عاشقی…
عشقی که عنصر شجاعت در او وجود نداشته باشد یک خلا بسیار چشم گیر و بزرگ را همواره با خود حمل خواهد کرد. من همیشه عاشق آدم های شجاع بوده ام و از تماشایشان لذت برده ام و شنیدن صدایشان برایم همواره دلنشین بوده است.
نمونه بارزش اکبر اعلمی، نماینده مردم تبریز در مجلس، است. همه نمایندگانی که در طی صد سال اخیر به مجلس راه پیدا کرده اند مدعی بوده اند و لاف عاشقی زده اند اما اگر معیار عاشقی را تنها بر اساس شجاعت بگذاریم خواهیم دید که شاید به اندازه یک تیم فوتبال هم نماینده شجاع در مجلس نداشته ایم. اما اکبر اعلمی، با شجاعت و صد البته با صداقت بی نظیرش که از ستار خان و باقر خان به ارث برده است می آید و در این خفقان وحشتناک که عاشقان را می کشند و به بند می کشند و یا به تبعید می فرستندشان، شجاعانه حرف می زند و از عواقبش نمی ترسد. اعلمی می داند که یک عاشق در هر صورت بازی را برده است و چیزی به نام باخت و اندوه برای عاشق وجود ندارد. او شجاعانه به پشت تریبون مجلس می رود و در مقابل چشمان دو صد نماینده و همچنین گوش های شنوندگانی که از رادیو نطق های مجلس را دنبال می کنند فریاد آزادی خواهی سر می دهد و از دست این زمانه فرهاد کش فریاد می کشد.
شجاعت یک پیش نیاز مهم دارد و آن صداقت است. تا صداقت نباشد، شجاعت هم نیست. اعلمی هم می توانست مثل باقی نمایندگان مجلس چهار سال بنشیند و هرچیزی می شنود بپذیرد و هر دروغی را به زبان بیاورد و نطق های پیش از دستورش را به مجیز گویی حاکمان اختصاص دهد. کما اینکه تمام نمایندگانی که اینکار را کرده اند الان تایید صلاحیت شده اند و حقوقشان همچنان پابرجاست و در ظاهر از نعمت های بسیاری لذت می برند. اما اعلمی اینگونه نبود، او وصال به معشوقش را به هرچیز دیگری ترجیح می دهد اما برای او هدف وسیله را توجیه نمی کند و او نمی خواهد با لاف زدن و ادعای عاشقی کردن و دروغ گفتن و ترسو بودن به معشوقش برسد. او شغل و منصب اجتماعی اش را فدای معشوق کرده است، او رنج محاکمه توسط سعید مرتضوی ، دادستان تهران، را به جان خریده است. مطمئنا خود را برای زندان و محرومیت های دیگر هم آماده کرده است، اما اعلمی سربلند است. سربلند در برابر تمام این مدعیان دروغین عاشقی که چیزی به جز انسان هایی ترسو و بی مایه نیستند.
اعلمی هم مثل همه عاشقان واقعی این دنیا، عقلش را به کناری انداخته و از قلبش فرمان می گیرد. او پیروز این بازی است حتی اگر سی سال باشد که دروغ گو هایی که مدعی عاشقی اند در حال تجاوز به معشوقش باشند. او شاید نتواند جلوی جنایت متجاوزان را بگیرد، اما حداقلش این است که خودش را نباخته و همرنگ جماعت نشده است. به زودی کار مجلس هفتم تمام خواهد شد و اعلمی قلب عاشق و پر امیدش را با خود به تبریز، و یا شاید هم گوشه زندان، خواهد برد. اما او هم مثل سایر عشاق دنیا صبر خواهد کرد. چون او بهتر از هر کس دیگری معنی این شعر زیبای حافظ را درک کرده است:
به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند / چنین نگین عزیزی به دست اهرمنی
زنده باد اکبر اعلمی، زنده باد عاشقی…
لینک های مرتبط:
متن کامل و سانسور نشده آخرین نطق پیش از دستور اکبر اعلمی در وبلاگ خودش
فایل صوتی نطق پیش از دستور اکبر اعلمی در مجلس شورای اسلامی
انتقاد از رهبر از تریبون مجلس - روزآنلاین
ایشون وقتی دیگه چیزی واسه از دست دادن نداره داره اینطور می کنه وگرنه چرا قبلا این همه به قول شما عشق نداشت؟ایشون هم دنبال کسب تبلیغات واسه خودش بود که اون موقع هم گفت امام حسین رو هم استیضاح می کنه!
اردشیر:
شیما جان طبق اعلام رسمی مجلس شورای اسلامی، اکبر اعلمی پر کار ترین نماینده مجلس هفتم بوده و این اولین بار هم نیست که ایشون چنین نطقق تندی رو انجام داده.
سه شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۸۷ | #
امثال شیما در این کشور کم نیستند که فقط عادت کرده اند همه چیز را با عینک بدبینی نگاه کنن و مدام قر بزنند.ایکاش نطق های پیشین اعلمی را هم شنیده بود که وقتی ایرادمی شد نفس ها در سینه حبس می شد و مو بر بدن راست می شد آنهم در مجلسی که بیش از ۲۰۰ نفر اطلاعاتی و نظامی فالانژ حضور دارند. این چه حرف بی ربطی است که چون حالا چیزی برای از دست دادن نداره داره اینطوری می کنه!!اگر این استدلال را بپذیریم و اساسا فرض کنیم که اصلا قبلا هم چنین نکرده در اینصورت چرا رد صلاحیت شد!؟ حتما نطق ها و موضعگیری هایش خوشایند حاکمیت نبوده است. مضافا اینکه احتمال تهدید و محاکمه شدن برای این قبیل نطق ها و حتی زندان رفتن و چیزی را بدست نیاوردن آیا همه اینها هزینه فرصت نیست. آیا حداقل الان نمی تواند سکوت کند تا شاید مورد لطف حاکمیت و بازیابی اعتماد آنها نسبت بخودش شود؟پس خیلی چیزها برای از دست دادن دارد. بهتر است اگر امثال شیما بوئی از قدرشناسی نبردن حداقل سکوت کنند تا امثال اعلمی را بخاطر این قبیل بدبینی ها مایوس نکنند.
اردشیر:
بله میثم جان، متاسفانه همینطور است و بعضی از ما فقط نشسته ایم و به بقیه ایراد می گیریم.
سه شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۸۷ | #
سلام دوست عزیز من هر سایتی را که در مورد آقای اعلمی می نویسد و می توانم بروم در دفاع از آزادی که متاسفانه فقط اسمی از آن باقی مانده و شخص آقای اعلمی می نویسم اما الان و در سایت شما نه برای دفاع از ایشان بلکه برای دفاع از خودم و کسی که اعتقاد دارد اگر کسی می تواند در مقابل ظلم فریاد آزادی سر دهد اما اینکار را نکند انسان آزاده ای نیست سخن می گویم .
آقای شیما با توجه به احترامی که به نظر افراد دارم و شما نیز همین طور گفته شما شاید از نگاهی حقیقت باشد اما می خواهم به خاطر یاد آوری هم که شده توجه شما را به پیگیری های آقای اعلمی در مورد شرکت نفت جلب می کنم زمانی که کسی جرات اینکار را نداشت ایشان با شجاعت خواستار رسیدگی به وضعیت نابسامان آنجا شد .
در مورد اعتراض مردم تبریز به کاریکاتور روزنامه ایران باز ایشان بودند که به حاکمان بند های قانون اساسی را گوش زد کزدند و خیلی موارد دیگر که نه من الان به خاطر دارم و نه فرصت این بخش نظرات به من چنین اجازه ای می دهد .
اما با همه اینها هر کسی می تواند راه اشتباهی رفته باشد حتی آقای اعلمی با آن شجاعت مثال زدنش .
از اردشیر خوب هم تشکر می کنم که این مطلب را گذاشته اند و مجالی شد برای من که دل دردهای خود را خالی کنم .
چهارشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۸۷ | #
چیزی نمیتونم بگم فقط اینو می دونم اگه به گفته این آقا اسلام واقعی پیاده می شد دنیا گلستان بود. البته باید تاکید کرد که در هنگام بیان عقایدشون اگر کمی ذهر حرفاشونو می گرفتن بهتر بود..
چهارشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۸۷ | #
سلام
می شه گفت ایشون نماینده اکثریت مردم ایران بودند که مثلا جز اقلیت مجلس حساب می شد خدایا اون رو از شر انتقام گیری مخاطبان نطقش در امان بدار
پنجشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۸۷ | #