عاشق و رند و نظر بازم و می گویم فاش
عاشق روی جوانی خوش نوخاسته ام
و از خدا دولت این غم به دعا خواسته ام
عاشق و رند و نظر بازم و می گویم فاش
تا بدانی که به چندین هنر آراسته ام
شرمم از خرقه آلوده خود می آید
که بر او وصله به صد شعبده آراسته ام
خوش بسوز از غمش ای شمع که اینک من نیز
هم بدین کار کمر بسته و برخاسته ام
با چنین حیرتم از دست بشد صرفه کار
در غم افزوده ام آنچه از دل و جان کاسته ام
همچو حافظ به خرابات روم جامه قبا
بو که در برکشد ان دلبر نوخاسته ام
پی نوشت: گفتم فالی بگیرم و متنی بنویسم و بگذارم اینجا، برای ثبت در همیشه. اما مگر حافظ اجازه می دهد؟ همه گفتنی ها رو گفت و تمام!
