رویای آریایی

 

برنامه این هفته رادیو زیگ زاگ پولکیه! من هم رفتم تو نخ رابطه پول با فوتبال. یادداشت و گزارش رادیویی من برای این برنامه رو می تونید این زیر بخونید و بشنوید:

«می گن پول خوشبختی نمیاره! ولی این ضرب المثل در دنیای فوتبال کمی فرق می کنه:«پول خوشبختی میاره و لا غیر!»

هر چیزی که در دنیای فوتبال اتفاق می افته اگر خوب بررسی بکنید خواهید دید که یه جورایی به پول ربط پیدا می کنه! اینکه بازیکنی به تیم رقیب میره، اینکه کادر فنی پرسپولیس بعد از بازی در کنفرانس مطبوعاتی شرکت نمی کنه، اینکه دولت انگلستان دربدر دنبال گرفتن میزبانی جام جهانی ۲۰۱۸ افتاده و… همش به خاطر مهمترین عنصر دنیای فوتبال، یعنی پوله!

به همین خاطر من سراغ یک هوادار فوتبال و همچنین یک کارشناس اقتصادی رفتم و با هم دیگه راجع به غوغای پول در دنیای فوتبال حرف زدیم!»

 

خیلی وقت بود که با یاسر تو فکر درست کردن یک پادکاست هفتگی برای پارس فوتبال بودیم، اما همش من فکر می کردم باید کلی متریال داشته باشیم تا بشه یه پادکاست ورزشی راه انداخت. اما این هفته گفتم دیگه باید شروع کرد و رسما با دست خالی استارت زدم!

 

اول چند تا صدا از تلویزیون دزدیدم، بعد هم خیلی اتفاقی زنگ زدم به سعید قرایی و با هم یک گفتگوی تلفنی داشتیم و بعد هم یه خورده چرت و پرت گفتم و سر هم کردمش. این در واقع اجرای آزمایشی برنامه بود و اینکار رو فقط برای این انجام دادم که اشکالاتش دستمون بیاد و در معرض نقد قرار بگیره. پس هر نظر و انتقادی که در این مورد دارید دریغ نکنید و بیان کنید.

 

راستی، اسم برنامه رو هم گذاشتیم «رادیو پارس فوتبال» نظرتون رو راجع به این اسم هم بگید و اگر اسم بهتری سراغ دارید پیشنهاد بدید!

 

اما اولین قسمت از «رادیو پارس فوتبال» که قراره هر هفته از طریق وبسایت پارس فوتبال منتشر بشه رو از طریق این خرت و پرت های زیر می تونید بشنوید و یا دانلود کنید. این برنامه اختصاص داره به بررسی اتفاقات هفته پانزدهم لیگ برتر و همچنین گفتگوی تلفنی داریم با سعید قرایی، روزنامه نگار در کرمان، و جویای آخرین وضعیت فرهاد کاظمی و باشگاه مس کرمان شدیم:

 

  

امروز فیلم "فرزندان بشر" یا children of men رو دیدم. چند تا نکته رو برای ثبت در تاریخ یا یک همچین چیزایی خواستم بگم:

 

۱-سینماتوگرافی فیلم بی نظیره! به موقع حرکت دوربین دستیه (hand-held) و به موقع هم روتین میشه. در واقع میشه گفت که از این بهتر نمی شد.

 

۲-بعضی سکانس های فیلم حسابی کیفور می کنه آدم رو. من شخصا عاشق سکانس هایی هستم که دوربین کات نمی خوره و کل یک سکانس تنها با یک دوربین فیلمبرداری میشه! در این فیلم سکانسی هست که چنین خصوصیتی داره و در طول سکانس چند قطره خون روی لنز دوربین می پاشه و چند دقیقه ای روی لنز باقی می مونه! این کار حسابی آدم رو می بره تو جو فیلم! البته نمونه های بهتری هم از این تکنیک وجود داره، مثل KILL BILL و یا نمونه افراطی تر اون در Irreversible ساخته گاسپر نو!

 

۳-بر عکس بیشتر فیلم هایی که اتفاقی در زمان آینده رو نقل می کنن، در این فیلم تکنولوژی در سایه قرار داره و روش مانور داده نمیشه. کارگردان سعی نکرده که با نشون دادن تکنولوژی های عجیب و غریب ثابت کنه که واقعا سال ۲۰۲۷ هست. همین باعث میشه که بهتر بشه روی داستان فوکوس کرد.

 

۴- با اینکه فیلم پر از صحنه های جنگ های چریکی و خیابانیه اما تئو (کلیو اوون) با وجود اینکه دور برش اسلحه هم هست و امکان استفاده از اون ها رو داره، اما «به هیچ وجه» اسلحه دستش نمی گیره. به عنوان یک تماشاچی، انتظار داریم که اون از اسلحه استفاده کنه، حتی تا حدودی حرص هم میده آدم رو! ولی تئو مشخصه که کاملا از عمد اسلحه بر نمی داره.

 

باز هم میشه راجع به این فیلم حرف زد، اما به نظرم کافیه! children of men فیلم خوبیه و من رو حسابی به فکر فرو برد. توصیه می کنم که ببینید! 

 

همه میپرسند
چیست در زمزمه مبهم آب
چیست در همهمه دلکش برگ
چیست در بازی آن ابر سپید
روی این آبی آرام بلند
که ترا می برد اینگونه به ژرفای خیال
چیست در خلوت خاموش کبوترها
چیست در کوشش بی حاصل موج
چیست در خنده جام
که تو چندین ساعت
مات و مبهوت به آن می نگری
نه به ابر
نه به آب
نه به برگ
نه به این آبی آرام بلند
نه به این خلوت خاموش کبوترها
نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام
من به این جمله نمی اندیشم
من مناجات درختان را هنگام سحر
رقص عطر گل یخ را با باد
نفس پک شقایق را در سینه کوه
صحبت چلچله ها را با صبح
بغض پاینده هستی را در گندم زار
گردش رنگ و طراوت را در گونه گل
همه را میشنوم
می بینم
من به این جمله نمی اندیشم
به تو می اندیشم
ای سراپا همه خوبی
تک و تنها به تو می اندیشم
همه وقت
 همه جا
من به هر حال که باشم به تو میاندیشم
تو بدان این را تنها تو بدان
تو بیا
تو بمان با من تنها تو بمان
جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب
من فدای تو، به جای همه گلها تو بخند
اینک این من که به پای تو درافتاده ام باز
ریسمانی کن از آن موی دراز
تو بگیر
تو ببند
تو بخواه
پاسخ چلچله ها را تو بگو
قصه ابر هوا را تو بخوان
تو بمان با من تنها تو بمان
در دل ساغر هستی تو بجوش
 من همین یک نفس از جرعه جانم باقی است
آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش

 

فریدون مشیری 

دنبال اطلاعاتی راجع به انرژی و درآمد های نفتی ایران می گشتم که خیلی اتفاقی با مطلبی در واشنگتن پست برخورد کردم. این مطلب را می توانید در اینجا بخوانید اما خلاصه اش این است که با بالا رفتن قیمت نفت جهان در سال های آتی، برای کشور های دیگر نمی صرفد که نفت وارد کنند و همه به سرعت به سمت انرژی های جایگزین پیش می روند.

 

این مطلب، که به تحلیلی منتشر شده در مجله آکادمی ملی علوم اشاره دارد، می گوید که با سرعت گرفتن این روند در طی سالهای اخیر، درآمد های نفتی ایران تا سال ۲۰۱۵ به «صفر» خواهد رسید. این «صفر» وقتی وحشتناک تر می شود که بدانیم ۶۵ درصد از درآمد های دولت ایران از چاه های نفت است.

 

این مطلب، دو معنی دارد. یکی اینکه ایران باید به سرعت به سمت تقویت کردن صادرات غیر نفتی خود برود. این اتفاقی است که در سال های اخیر کاملا معکوس پیش می رود و با توجه به تحریم، ایران روز به روز به نفت خود وابسته تر نیز می شود.

دوم اینکه ایران نیز باید همپای سایر کشور های جهان به سمت دستیابی به انرژی های جایگزین حرکت کند. در این میان انرژی هسته ای یکی از چند راه پیش روی ایران است. در این میان کشور هایی کهخود را دوست ملت ایران نشان می دهند اما با دستیابی ایران به انرژی هسته ای مخالفند تنها یک هدف را دنبال می کنند: ورشکسته شدن ایران در طی پنج یا شش سال آینده!

 

تنها راه نجات از این ورشکستگی اقتصادی دستیابی به منابع انرژی غیر نفتی است. البته با توجه به شرایط کشور ایران، بهترین و ارزان ترین روش استفاده از انرژی خورشید و باد است که برای محیط زیست نیز هیچ خطری ندارد. خوبی دیگر این نوع انرژی ها این است که کشور را خطر جنگ نیز تهدید نخواهد کرد.

 

به هر حال انرژی های غیر فسیلی حق مسلم ما ایرانی هاست. این را ملت ایران خوب می دانند اما بهتر است اول به دولتمردان خودمان این را تفهیم کنیم!