رویای آریایی

 

امروز که در وبلاگ ها و وبسایت ها می چرخیدم بیشتر نوشته ها راجع به استعفای علی لاریجانی بود. اکثر وبسایت ها خبر را مهم تلقی کرده اند و چند تایی هم تحلیل هایی بر این خبر نوشته اند. از جمله وبسایت نواندیش دلیل این استعفا را اظهار نظر آقای احمدی نژاد مبنی بر "مذاکره سرخود بعضی از افراد" عنوان کرده است. البته پیشتر گفته می شد که منظور احمدی نژاد مستقیما به حسن روحانی بود که قرار ملاقاتی را با خاویر سولانا ترتیب داده بود.

 

همچنین سایت نوروز نیز دلیل اسعتفای علی لاریجانی را "کشمکشی یکساله با محمود احمدی نژاد" می داند و برای اثبات این مدعی خوانندگانش را به خبر دیگری که قبلا خود منتشر کرده ارجاع می دهد.

 

بی بی سی هم غیر مستقیم به اختلافات محمود احمدی نژاد و لاریجانی اشاره می کند و در حالی که خبر استعفای لاریجانی را تیتر اول کرده، زیر مطلب، لینک اظهار نظر های متفاوت آقای لاریجانی و احمدی نژاد در مورد پیشنهاد پوتین در تهران را قرار داده است. اشاره بی بی سی به اظهار نظر آقای لاریجانی است که گفته بود پوتین در سفرش به تهران پیشنهاد تازه ای را مطرح کرد. همزمان محمود احمدی نژاد وجود چنین پیشنهادی را رد کرد.

 

بهنام قلی پور، روزنامه نگار و متصدی کافه تعطیل شده تیتر، یکی از دلایل احتمالی این اسعتفا را دورخیز برای انتخابات مجلس می داند.

 غلامحسین الهام، سخنگوی دولت، نیز این اسعتفا را به "دلایل شخصی" عنوان کرد.

 

اما آنچه که باید به آن توجه شود، عدم تصمیم گیری افراد در مواضع هسته ای ایران است. فرقی نمی کند دبیر شورای امنیت ملی لاریجانی باشد یا حسن روحانی و یا جلیلی، حتی فرقی نمی کند که رییس جمهور خاتمی باشد یا احمدی نژاد. همه این افراد تابع تصمیماتی هستند که به عنوان سیاست های کلی نظام به آنها دیکته می شود. اما یک نفر با عبای شکلاتی و صورتی خنده رو این پیشنهادات را به خورد جهانیان می دهد و یک نفر هم با قلدر بازی و به قول معروف اولدروم بولدروم. بودن یا نبودن آقای لاریجانی هیچ تفاوتی را در روند پرونده هسته ایران بوجود نمی آورد. اگر هم تفاوتی در هفته های آینده پیش بیاید از تغییر در سیاست نظام است و نه از عدم حضور آقای لاریجانی!