جو پشی؛ یک گانگستر مادرزاد
در فیلمGoodfellasیا رفقای خوب یا به قول آمریکای ها پسران باهوش،رابرت دنیرو نقش یکی از معروف ترین گانگستر های آمریکایی به نام جیمی کانوی را بازی می کند. طبیعتا اگر فیلمی گانگستری باشد و رابرت دنیرو هم نقش اول آن معلوم است که عمو مارتی (مارتین اسکورسیزی سابق!) آن را کارگردانی کرده است.
اما چیزی که بیشتر از بازی درخشان رابرت دنیرو من را تحت تاثیر قرار داد، مرد کوتاه قامتی بود که نقش بازیگر مکمل را در این فیلم بر عهده دارد. مردی که اکثر ما ایرانی ها او را با بازی جذابش در فیلم "تنها در خانه" به یاد داریم؛ جو پِشی.
این فیلم بعد از تنها در خانه و همچنین Good Shephered دومین فیلمی بود که من از جو پشی می دیدم. پشی در فیلم GoodFellas نقش یک گانگستر عصبی، شوخ طبع، خشن و بی رحم، عاشق و خلاصه دیوانه را بازی می کند و مکمل بی نظیری برای رابرت دنیرو بوده است.
البته بعد از آن در دو فیلم دیگر، Casino و Raging Bull نیز او را به همراه رابرت دنیرو و مارتین اسکورسیزی دیدم و همینجور بیشتر عاشقش شدم. واقعا جو پشی از آن دست آدم هایی است که ذاتا هنرمند به دنیا می آیند. جو پشی به خاطر بازی درخشانش در فیلم GoodFellas موفق شده است که جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را در سال ۹۱ دریافت کند. همچنین در نظر سنجی مجله Movie Premiere تحت عنوان «صد شخصیت سینمایی برجسته تاریخ» توانست عنوان نود و ششم را کسب کند.
جو پشی در جوانی جودو کار بوده و در مسابقات کشور ایتالیا به چند عنوان هم دست یافته، اما بعد از مدتی به موسیقی روی آورده و در فاصله سالهای ۶۱ تا ۷۶ در سه فیلم سینمایی بازی کرده است. اما حضور او در فیلم The Death Collector باعث شد که چشمان تیزبین رابرت دنیرو او را کشف کند و از او برای حضور در فیلم Rging Bull (گاو خشمگین) دعوت کند. جو پشی به خاطر همین نقش کاندید دریافت اسکار شد.
با وجود اینکه رابرت دنیرو در یکی از سکانس های فیلم گاو خشمگین واقعا او را مورد ضرب و شتم قرار داده، اما او و دینرو دو دوست بسیار صمیمی هستند. این صمیمیت تا آنجا است که او بعد از گذشت هشت سال از اعلام بازنشستگی اش، درخواست رابرت دنیرو را برای حضور در فیلم چوپان خوب رد نکرد و خود را فورا از ایتالیا به آمریکا رساند و نقش جوزف پالمی را به خوبی اجرا کرد.
نکته جالب دیگر در مورد جو پشی اینکه، رنگ چشم های او با یکدیگر فرق دارد و یکسان نیست. همچنین او در شصت و چهار سالگی عاشق یک مدل ۳۸ ساله شده و با او ازدواج کرده است. این دومین ازدواج جو پشی است.
او به خاطر صدای جذابش و قامت کوتاهش یکی از بهترین گزینه ها برای اجرای نقش های گنگستری است. این را عمو مارتی بهتر از هر کسی می داند. البته در مورد جسارت او همین بس که در روزهایی که مارتین اسکورسیزی در حال ساختن فیلم GoodFellas بود پیش او رفته و گفته که من چند دیالوگ نوشتم و می خواهم آنها را در یک سکانس اجرا کنم و خودم هم آن سکانس را کارگردانی کنم! در این سکانس او مشغول شوخی و خنده است که جیمی کانوی (رابرت دنیرو) هنری هیل (ری لیوتا) به او می گوید که:«تو خیلی با مزه ای!» پاسخ شوکه کننده و دیالوگ های نوآورانه ای که در این سکانس بین جو پشی و رابرت دنیرو ری لیوتا رد و بدل می شود را می توانید در لینک زیر بشنوید:
پست شده توسط اردشیر طیبی |
جو پشی محشره ، دیوانه کنندست ، با جنونی که در نقش هاش نشون میکنه آدم رو مجنون خودش میکنه ، وقتی شنیدم قراره تو good Shepherd بازی کنه ، بیش تر از اون که ذوق داشته باشم دومین کارگردانیه دنیرو رو ببینم دوست داشتم ببینم بعد ۸ سال جو پشی چه حالتی داره .
اوج بازی پشی به نظر من کازینوهه ، کم تر بازیگری رو میشه پیدا کرد که مثه پشی بتونه پا به پای دنیرو بیاد و کم نیاره . در طول داستان شخصیت دنیرو که محافظه کارتر از پشی بود در مقابل تندروی های رفیقش کم میورد ، راستی به نظر شما جدا خود دنیرو در مقابل پشی کم نمی اورد ؟
راستی یه trivia باحال دیگه در مورد پشی : اون حتی سیگار هم نمیکشه ! حتی برای یک لحظه در یک سکانس ! جالبه کسی که معمولا نقشایی که بازی میکنه از ۴ کلمش ، ۵ تاش فحشه و اگه با یکی حال نکنه راحت سلاخیش میکنه اینقدر آدم حساسی باشه !
اما اون سکانس goodfellas ( wiseguys) که گفتی پیشنهاد جو پشی بوده ، اونو خیلی دوست دارم ، اگه قرار بشه شخصیت جو پشی در اون فیلم رو در یک سکانس خلاصه کرد دقیقا همون سکانسیه ، آدمی که از خشونت به وجود میاد و با حلاوت خاصی خشن بازی هاش رو تعریف میکنه ، اما زود بهش برمیخوره و جوش میاره و خون جلوی چشماش رو بگیره ، وقتی گیر بده به یه چیزی هیچ رقمه ولش نمیکنه و وقتی هم قاطی کنه سخت میشه جلوشو گرفت ! تو کازینو هم از نظر من اونجایی که به دنیرو میگه where is your F*ing ba*s خلاصه ی شخصیتشه !
راستی یه چیزی ، اونجا که پشی میگه “دقیقا منظورت از اینکه بامزم چیه و … ” مخاطبش دنیرو نیست ، نفر سوم رفقای خوب طرف حسابشه !
اردشیر:
درسته، اول پشی به دنیرو می گه “صبر کن تونی، اون دیگه برگ شده بذار ببینیم منظور از اینکه من بامزه ام چیه…” مخاطبش هنری میل بود با بازی ری لیوتا.
جمعه ۲۰ مهر ۱۳۸۶ | #
mesle hamishe khob minevisi
سه شنبه ۲۴ مهر ۱۳۸۶ | #