رویای آریایی

 

این جملات را بتازگی در کتابی خوانده ام که نه جرات دارم اسم نویسنده اش را بگویم و نه جرات دارم اسم خود کتاب را بنویسم. راستش را بخواهید آنقدر ها هم مهم نیست.

وقتی که این خطوط را می خواندم به یاد فیلم "انجمن شاعران مرده" افتادم و لحظه ای که جان کیتینگ (رابین ویلیامز) از شاگردانش می خواهد که به روی میز بروند و دنیا را از زاویه ای جدید تماشا کنند. ولی اگر به روی میز بروید و یکی از این نقشه هایی که قطب جنوبش در بالای آن است را همراه داشته باشید دیگر فوق العاده می شود. نمی دانم چرا تا به حال به این فکر نکرده بودم که دلیلی ندارد شمال بالا باشد. اصلا چرا شرق بالا نباشد و شمال سمت چپ نباشد؟

 

بیایید نقشه های ذهنمان را دور بریزیم، دنیا خیلی قشنگ تر از آن است که با پیش داوری و استفاده از تصوراتی که از پدرانمان به ما ارث رسیده به آن نگاه کنیم.

 

به جان خودم!