رویای آریایی

فصل بعد از آن به خوشی گذشت، بارسا برای بار دوم هم لالیگا را به کاتالونیا آورد و هواداران جام قهرمانان را هم در شهر چرخاندند تا همه چیز به کام بارسا و عالیجناب خاکستری باشد.

ولی دیگر کرایف هم متوجه شده بود که زمان تغییر است. او در همان ابتدای فصل این هشدار را داده بود و در ستون اختصاصی اش برای روزنامه دیاریو اسپورت نوشت:«ِسال ۹۱ و بعد از قهرمانی در لالیگا و لیگ قهرمانان مقابل تغییرات مخالفت کردم و معتقد بودم همان تیمی که آن دو قهرمانی شگفت انگیز را بدست آورده می تواند باز هم موفق باشد. ولی نتیجه تاسف بار بود»

کرایف از آن تجربه اینگونه درس گرفته است و می گوید:«به نظرم هر تیم یک دوره دو یا سه ساله دارد و دیگر بیشتر نمی توان با آن ادامه داد. بعد از موفقیت های متوالی باید دست به تغییرات گسترده زد و اساس تیم را زیر و رو کرد و پایه یک موفقیت جدید را ریخت»
آن زمان کسی حرف کرایف را جدی نگرفت، چون فاصله تعطیلات زمستانی آنقدر طولانی نیست که بتوان دست به اصلاحات بزرگی زد. ولی پایان فصل، فصلی که برای آی و اناری ها به شدت تلخ و زجر آور بود، شرایط را برای یک انقلاب تابستانی آماده کرد.
نخست قرارداد رونالدینیو تمدید شد، سپس تیری آنری به ترکیب اضافه شد و بعد اعلام شد اتوئو فروشی نیست. از سوی دیگر استخدام پدیده جدید فوتبال فرانسه، اریک آبیدال، نشان از یک رویکرد جدید در نزد مقامات بارسا می داد. روح فرانسوی کم کم بر فراز نیوکمپ سایه می افکند و با مازاد اعلام کردن جیوانی فان برونکهورست، رسما پایان دوران هلندی ها اعلام می شود.
از این پس شاهد یک بارسلونای جدید خواهیم بود. بارسلونایی با روح جدید فرانسوی و یک خط حمله آتشین متشکل از  مسی، آنری و اتوئو که رونالدینیو نیز از پشت سر آنها را حمایت می کند.
مقامات و هواداران بارسلونا می توانند از همین الان برای فینال لیگ قهرمانان که در خرداد آینده برگزار می شود، کری بخوانند و به فکر رزرو بلیط های مسکو باشند.