دلم برای کسی تنگ است…
دلم برای کسی تنگ است
که آفتاب صداقت را
به میهمانی گلهای باغ می آورد
و گیسوان بلندش را به بادها می داد
و دستهای سپیدش را به آب می بخشید
دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دریای واژگون می دوخت
وشعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند
دلم برای کسی تنگ است
که همچو کودک معصومی
دلش برای دلم می سوخت
و مهربانی را نثار من می کرد
دلم برای کسی تنگ است
که تا شمال ترین شمال
و در جنوب ترین جنوب
همیشه در همه جا آه با که بتوان گفت
که بود با من و
پیوسته نیز بی من بود
و کار من ز فراقش فغان و شیون بود
کسی که بی من ماند
کسی که با من نیست
کسی …. دگر کافی ست
حمید مصدق
۲۴ بهمن ۸۵ @ ۱:۰۰ ق.ظ
درووود اردشیر گل / خیلی با این شعرت حال کردم و باعث شد که برای کسی میلش کنم مرسی عدیدم.
۲۴ بهمن ۸۵ @ ۱:۰۵ ق.ظ
راستش رو بگو برا کی دلت تنگه؟؟؟
اردشیر:
از عباس کیارستمی دیروز تو حاشیه جشنواره سوال کردن که بهترین فیلمتون کدوم بوده؟ جواب داد بهترین فیلمم همونیه که هنوز نساختم!
منم دلم برا کسی تنگه که هنوز وجود نداره و شاید هم اصلا وجود نداشته باشه!
در ضمن این شعر رو من نگفتم (ممنون از اینکه فکر می کنید به این قشنگی می تونم شعر بگم) حمید مصدق به اون بزرگی رو پایین متن نمی بینید؟
۲۴ بهمن ۸۵ @ ۶:۵۱ ق.ظ
عجب شعر زیبایی بود.این حمید مصدق واقعا شاعر خوبیه.یه شعر دیگه هم هست ماله اونه؟همون که شعر سیب رو از زبون دختر نوشته؟خوب یادم نیست…
۲۶ بهمن ۸۵ @ ۶:۲۶ ق.ظ
ardeshir azizam :deltang nabash ba eshgh hargez deltangi nist delat negah dar baray an roz ke dobare aftab eshghat ba kasi ke deltangeshe betabe pesarkhob aryae
۲۷ بهمن ۸۵ @ ۱۰:۱۳ ق.ظ
Perhaps Other Time ……….perhaps
۶ اسفند ۸۵ @ ۹:۱۱ ق.ظ
Che ghashang!