رویای آریایی

اگر خاطرتان باشد (که حتما هست) مدتی پیش شهردای و چند و سازمان وابسته با هیاهوی بسیار و تبلیغات گسترده طرح جمع آوری متکدیان را آغاز کردند.

بر اثر اجرای این طرح، چهره شهر کاملا عوض شده بود و تغییر مثبتی که در اثر کم شدن متکدیان به چشم می آمد آرامش را به خیابان ها هدیه داده بود.تلویزیون هم مدام مشغول نشان دادن این بود که از جیب گدا ها و متکدیان مشت مشت تراول چک و بلیط هواپیما در می آورند و به این طریق سعی داشت که به مردم ثابت کند اینها مستحق کمک نیستند.

اما در این میان اتفاقی افتاد که شاید از چشم مسئولان دور مانده باشد…آنچه که تلویزیون و رسانه ها از گداهای بسیار پولدار و درآمد های ماهانه چند میلیونی آنها نشان می داد، بیش از آنکه رغبت مردم را برای کمک به متکدیان کم کند، بر اشتیاق بیکاران (که کم هم نیستند) به وارد شدن به شغل شریف گدایی افزود.

بعد از گذشت زمان و با فروکش کردن تب مسئولین در مبارزه با تکدی گری، امروزه خیابان های تهران چندین برابر گذشته شاهد متکدیان سنتی، مدرن و پست مدرنی است که اکثر آنها به تازگی و بعد از دیدن گداهای پولدار در تلویزیون به این کار روی آورده اند!

یعنی اینکه دقیقا بودجه ای که باید صرف مبارزه با تکدی گری می شد، با رفتار غیر علمی و تبلیغات غیر علمی تر به گسترش تکدی گری کمک کرد و نه تنها چهار راه های شهر از متکدیان خالی نشد بلکه بر تعداد افراد شیک پوشی که در پیاده رو ها جلوی مردم را می گیرند و از گم کردن کیف پولشان داستان سرایی می کنند نیز اضافه شد.

پی نوشت:یکی از اساتید ما به نکته جالبی اشاره می کرد و می گفت که تا دلتان بخواهد در کشور ما فکر و ایده خوب وجود دارد ولی تعداد مدیرانی که قدرت اجرای این طرح ها و افکار نوین را داشته باشند شاید، به تعداد انگشتان دو دست هم نرسد!