رویای آریایی

اخراج تبعه های افغانی از ایران بحثی است که هر سال در مقطعی از زمان شدت می گیرد و بگیر و ببندی اساسی به راه می افتد و ناگهان متوقف می شود.هر وقت که از یکی از دست اندر کاران این طرح می پرسند که علت این طرح چیست با قیافه ای حق به جانب ژست دفاع از جوانان ایرانی را می گیرد و می گوید:"افغانی ها فرصت های شغلی را از جوانان ایرانی گرفته اند(!) و ما برای ایجاد اشتغال این کار را می کنیم" و به این ترتیب به سادگی هرچه تمام تر مشکل بی کاری جوانان بر گردن افغانی هایی می افتد که گردنشان از مو هم باریک تر است.

اما آیا واقعا حقیقت این است؟! مشکل بیکاری در بین جوانان ما مربوط به قشری است که مدرک لیسانس را گرفته اند و حال تصور می کنند که باید حتما پشت میز بنشینند و اگر پاچه شلوارشان خاکی بشود آخر الزمان فرا می رسد!

کدام یک از جوانان پر مدعای ما (خودم را می گویم!) حاضریم مثل برادران افغانی مان زحمت بکشیم و به حقوق کم قناعت کنیم و خدا را به خاطر همین حداقل ها شکر بگوییم؟!کدام یک از ما حاضریم در شرایط سخت و جان فرسایی که افغانی ها از زیر آن شانه خالی نمی کنند قرار بگیریم و دم بر نیاوریم؟!

از اینها گذشته٬ در شرایط برابر هم که مقایسه بکنیم متوجه خواهیم شد بازدهی یک کارگر افغانی در بدترین شرایط به اندازه دو کارگر ایرانی است (این را از روی تجربه چندین سال رابطه با کارگر های افغان می گویم) و اگر قرار باشد افغانی ها از ایران اخراج بشوند اولین کسی که ضرر می کند مردم ایران هستند.چون با خروج آنها از کشور به خاطر بازدهی کم کارگر ایرانی قیمت کالا های اساسی(مثل گوشت٬ مرغ و تخم مرغ) رشد قابل توجهی پیدا خواهد کرد.

حتما شما هم هر از گاهی شنیده اید که می گویند یک خانواده ایرانی که ۱۵ سال است در فلان کشور منتظر اجازه کار و اقامت است را از ان کشور اخراج کرده اند و حتما شما هم از شنیدن این خبر ها آزرده شده اید و مسئولین هم چندین بار واکنش نشان داده اند.حال چرا با برادران مهربان و هم زبانمان چنین کاری می خواهیم بکنیم؟!

این رفتار صراحتا مخالف اعلامیه جهانی حقوق بشر است و ایران به عنوان یکی از امضا کنندگان ان موظف به اجرای آن است.

ماده ۶:هرکس حق دارد شخصیت حقیقی اش در همه جا به رسمیت شناخته شود.

ماده ۱۳: ۱-هر شخصی حق دارد در داخل هر کشوری آزادانه به رفت و امد بپردازد و اقامتگاه خود را برگزیند. ۲-هر شخصی حق دارد هر کشوری از جمله کشور خود را ترک کند یا به کشور خویش بازگردد.

ماده ۱۵:هیچ کس را نباید از حق تغییر تابعیت محروم کرد.